شیوع سو تغذیه در نوجوانان پسر 11 تا 14 ساله شهر بیرجند (سال 1383)

زمینه و هدف : ارزیابی رشد جسمانی از روش‌های مهمّ تعیین وضعیت تغذیه و سلامتی است و پایش رشد به تشخیص اختلالات رشد و سو تغذیه در نوجوانان کمک می‌کند. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع سو تغذیه در نوجوانان پسر 11 تا 14 ساله شهر بیرجند انجام شد. روش تحقیق: این مطالعه مقطعی در سال 1383 و بر روی دانش‌آموزان پسر 11 تا 14 ساله شهر بیرجند انجام شد. نمونه‌ها به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. قد و وزن به روش استاندارد اندازه‌گیری و شیوع سو تغذیه با معیار گومز و واترلو تعیین گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss و آزمون مجذور کای دو در سطح معنی‌داری 05/0p < مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: از کلّ دانش‌آموزان مدارس راهنمایی (5909 نفر) 889 پسر انتخاب شدند. شیوع سو تغذیه بر اساس معیار وزن برای سن (گومز) 1/81% بود که موارد خفیف، متوسط و شدید به ترتیب 9/33%، 3/37% و 9/9% به دست آمد؛ همچنین شیوع سو تغذیه بر اساس معیار قد برای سن (واترلو) 1/69% بود که موارد خفیف، متوسط و شدید به ترتیب 2/41%، 3/22% و 6/5% حاصل گردید. فراوانی نسبی کم‌وزنی و کوتاه‌قدی با میزان تحصیلات والدین ارتباط معنی‌داری را نشان داد (05/0p < ). نتیجه‌گیری: میزان قد و وزن نوجوانان بیرجند نسبت به سایر نقاط ایران کمتر است که می‌تواند به دلیل عوامل محیطی و جغرافیایی و اقتصادی باشد. با داشتن معیارهای منطقه‌ای رشد، شیوع واقعی در هر منطقه تعیین می‌شود. واژه‌های کلیدی: شیوع، سو تغذیه، نوجوانان، پسران