تجارب دانشجویان پرستاری از موانع آموزش بالینی

زمینه و هدف: آموزش بالینی بخشی مهمّی ازآموزش پرستاری است و بررسی عوامل تهدیدکننده این فرایند بنا به تجارب واقعی دانشجویان ضروری است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تجارب دانشجویان پرستاری از موانع آموزش بالینی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه کیفی (پدیده‌شناسی)، از رویکرد پدیده‌شناسی استفاده شد. جامعه مورد مطالعه شامل دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بودند. نمونه‌گیری به روش مبتنی بر هدف متشکل از 12 دانشجوی پرستاری انجام شد. روش جمع‌آوری اطلاعات، مصاحبه عمیق با شرکت‌کنندگان بود. اطلاعات با روش کلایزی مورد تحلیل قرار گرفتند. روایی و پایایی مطالعه حاضر از طریق توجه به محورهای ارزش واقعی، کاربردی بودن، تداوم و مبتنی بر واقعیت بودن حاصل شد که توسط گوبا و لینکلن پیشنهاد شده است.یافته‌ها: حاصل کار مطالعه حاضر، سه مفهوم اصلی و زیرمفهوم‌های مربوطه می‌باشند که عبارتند از: تضاد، تنش و عدم دسترسی به تجربه مستقیمنتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، تحت برخی شرایط و موقعیت‌ها، فرایند آموزش و یادگیری بالینی، با دشواری مواجه می‌گردد. ناکافی بودن موقعیت‌ها و فرصت‌های تجربه انواعی از مهارت‌های پرستاری در دانشجویان، منجر به احساس عدم کفایت در آنان و منجر به شکل‌گیری تضاد در روابط متقابل آنان می‌گردد که همین امر موجب تنش در دانشجو شده، در نهایت تاثیر منفی خود را بر فرایند آموزش یادگیری در بالین اعمال می‌کند. در این زمینه آموزش مهارت‌های ارتباطی و مدیریت تنش به دانشجویان پیشنهاد می‌گردد.واژه‌های کلیدی: آموزش بالینی، دانشجویان پرستاری، موانع آموزش