فراوانی نسبی اختلالات قاعدگی در دختران محصل 12 تا 18 ساله شهر بیرجند

زمینه و هدف: اختلالات قاعدگی یکی از شایعترین مشکلات بالینی در تخصص زنان است که برخی از اختلالات می‌تواند باعث از کارافتادگی و مشکلات اجتماعی و اثرات روحی وروانی بخصوصً در دختران جوان شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین این اختلالات در دختران محصل 12 تا 18 ساله شهر بیرجند انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی تحلیلی 325 دانش‌آموز دختر در سنین 12 تا 18 سال از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند و پرسشنامه‌ای که شامل 36 سوال بود در اختیار هر دانش‌آموز قرار داده شد و در هنگام پاسخ به سوالات توسط دانش‌آموز پژوهشگران حضور داشتند تا در صورت بروز مشکل یا مساله مهمّی برای دانش‌آموزان آن را توضیح دهند. داده‌ها، با استفاده از آزمون کای اسکویر در سطح معنی‌داری 05/0p < آنالیز شد.یافته‌ها: 5/16% افراد در محدوده سنی 13 تا 14، 40% در محدوده سنی 15 تا 16 و 5/43% در محدوده سنی بیشتر از 17 سال قرار داشتند. 74% اولین تجربه عادت ماهیانه رادر فاصله سنی 13 تا 15 سال داشتند. طبق این مطالعه 9/7% افراد هیپومنوره، 7/29% هیپرمنوره، 3/39% افراد دیسمنوره داشتند. با افزایش سن، فراوانی نسبی دیسمنوره افزایش داشت ولی رابطه ای بین اختلالات و سن بدست نیامد. هم چنین در مورد ارتباط این اختلالات با ورزش و شاخص توده بدن نیز ارتباط معناداری پیدا نشد. سطح تحصیلات مادر ارتباط معنی‌داری با احساس فرد در اولین قاعدگی داشت و هم چنین با افزایش سطح تحصیلات مادر منبع کسب اطلاع از مادر بیشتر بود. از 325 نفر افراد مورد مطالعه 234 نفر مشکلات خود را با مادر و خواهر و 18 نفر با دوستان و 25 نفر با سایرین در میان می‌گذاشتند و 40 نفر مشکلات خود را با هیچ کس در میان نمی‌گذاشتند. بیشتر افراد با تاسیس یک مرکز مشاوره جهت راهنمایی و کسب اطلاعات لازم در مورد پدیده قاعدگی و اختلالات آن موافق بودند.نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش پیشنهاد می‌شود که مراکز مشاوره در این زمینه فعالیتهای خود را ارتقا دهند تا هم اطلاعات لازم در مورد پدیده قاعدگی و اصلاحات آن را در اختیار دختران و همچنین والدین قرار گیرد.واژه‌های کلیدی: اختلالات قاعدگی؛ دیسمنوره؛ دانش‌آموزان