ارزیابی نیازهای آموزشی مکمّل از دیدگاه دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بیرجند در سال 86-1385

زمینه و هدف: برنامه آموزش پرستاری با توجه به رویکرد تغیر مداوم سیستم‌های مراقبتی و پیشرفت روزافزون دانش پرستاری و شکاف موجود بین تیوری و بالین، نیاز به بازنگری دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین نیازهای آموزشی مکمّل از دیدگاه دانشجویان پرستاری انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، تمامی دانشجویان سال آخر به روش سرشماری انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌ای شامل مشخصات فردی، نیازهای مکمّل آموزش نظری و بالینی، عوامل موثر بر ارتباط بین آموخته‌ها و بهبود مهارت‌های پرستاری، چگونگی ایفای نقش، انگیزه و رضایتمندی استفاده و بر اساس مقیاس لیکرت ارزش‌گذاری گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss و شاخصهای آمار توصیفی در سطح معنی‌داری 05/0p? مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته‌ها: نمونه‌های مورد مطالعه 48 دانشجوی پرستاری (7/66% دختر و 3/33% پسر) بودند. به نظر بیشتر دانشجویان، نیاز آموزشی پرستاران در زمینه ایفای نقش مدیریتی در حدّ خیلی زیاد، پژوهشی در حدّ زیاد، حمایتی- حفاظتی و نقش مراقبتی در حدّ متوسط بود. به نظر 5/37% دانشجویان، میزان کاربرد و از نظر 6/39% ارتباط بین آموخته‌های نظری و بالینی متوسط بود. به نظر 7/41%، عملکرد کارکنان بخش‌ها بر اساس روشهای علمی روز، در حدّ ضعیف بود. از نظر بیشتر دانشجویان به ترتیب افزایش تجربه، بهبود مهارت‌های شناختی، ارتباطی، روانی، حرکتی و عاطفی در کیفیت عملکرد پرستار موثر بود. 7/41% دانشجویان، پژوهش را تا حدّ خیلی زیاد بر بهبود عملکرد پرستار موثر می‌دانستند. 8/45% از آنان برخورداری از دانش روز و ارتباط با مراکز اطلاع‌رسانی پرستاری را وظیفه خود می‌دانستند. میزان رضایت 4/35% از دانشجویان از آموزش مهارت‌های بالینی و 8/45% از آموزش نظری در حدّ متوسط بود. نیازهای آموزشی دانشجویان دروس بالینی شامل: آموزش cpr نوزادان و بالغین، تفسیر آزمایشات، تفسیر ecg، آموزش فوریت‌ها و کمکهای اولیه در حدّ خیلی زیاد بود. بیشتر دانشجویان به ترتیب 62% عملکرد مربی کارورزی، 9/47% عملکرد کارکنان بخش، 9/47% تجهیزات استاندارد در بخش‌ها، 8/43% استفاده از روشهای آموزشی مختلف و 2/29% کاربرد استانداردها را بر ارتباط بین آموخته‌های نظری و بالینی موثر می‌دانستند.نتیجه‌گیری: ایجاد تغییر در برنامه‌های آموزش نظری و بالینی با هدف ارتقای دانش و مهارت بالینی ضروری به نظر می‌رسد. از بین بردن شکاف بین آموزش نظری و بالینی تنها با تربیت پرستاران کاربردی و تفکیک رشته‌های مختلف پرستاری ویژه، کودکان، اعصاب و ... پس از گذراندن دوره پرستاری عمومی میسر می‌باشد.واژه‌های کلیدی: نیاز آموزشی؛ پرستاری؛ دانشجو