کنترل خشم در کارکنان پرستاری بیمارستان امام رضا (ع) بیرجند، سال 1389

زمینه و هدف: خشم یکی از هیجان‌های پیچیده انسان و واکنشی متداول نسبت به ناکامی و بدرفتاری است. عدم مهار خشم می‌تواند باعث ایجاد مشکلات بین فردی و جرم بزه و تجاوز به حقوق دیگران و یا درون‌ریزی شده و باعث انواع مشکلات جسمی و روانی مثل زخم معده، سردردهای میگرنی و افسردگی گردد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی کنترل خشم در کارکنان پرستاری بیمارستان امام رضا (ع) بیرجند انجام شد. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، تمامی کارکنان پرستاری شاغل در بیمارستان امام رضا (ع)، به صورت سرشماری انتخاب و با استفاده از پرسشنامه استاندارد کنترل خشم، مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spssو آزمون‌های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس یک‌طرفه و توکی در سطح معنی‌داری 05/0=? تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: در این مطالعه اختلاف معنی‌داری در میانگین نمره خشم در بین زنان و مردان و میانگین نمره خشم در بین کارکنان برحسب شغل مشاهده نگردید ولی اختلاف معنی‌داری در میانگین نمره خشم در روابط شخصی و نمره کلّ خشم در بین دو گروه با سابقه کار کمتر از 5 سال و 10-20 سال مشاهده گردید. اختلاف در خشم در روابط شخصی بین سنین 20-30 و 31-40 سال (003/0=p) و همچنین 20-30 با 41 سال و بالاتر (04/0=p) از نظر آماری معنی‌دار بود.نتیجه‌گیری: توانایی کنترل خشم در روابط شخصی در افراد سنین مختلف متفاوت است؛ وجود مشکلاتی نظیر شغل، انتخاب همسر، عدم وجود امکانات کافی بر روی میزان خشم موثر می‌باشد. از آنجا که با افزایش سن و سابقه کار، توانایی کارکنان در کنترل خشم بیشتر می‌شود و با توجه به نتایج این مطالعه، پیشنهاد می‌شود کارگاه‌های آموزشی کنترل خشم برای کارکنان، بخصوص کارکنان جوانتر برگزار گردد.واژه‌های کلیدی: خشم، فشار روانی، پرستاران، روابط بین فردی، روابط پرستار و بیمار