تغییرات سطح سرمی نیتریک اکساید در مراحل مختلف ادم مغزی تروماتیک

زمینه و هدف: نیتریک اکساید یکی از نوروترانسمیترهای مهمّ مغزی است که نقش بسیار مهمّی در پاتوفیزیولوژی ایسکمی و ادم مغزی دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح سرمی نیتریک اکساید در مراحل مختلف ادم مغزی ناشی از تروما و ارتباط آن با سطح هوشیاری و مقیاس اغمای گلاسگو (glasgow coma scale: gcs) انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، بیماران دچار ترومای مغزی که حجم ضایعه فضاگیر موجود در توموگرافی رایانه‌ای مغز آنها کمتر از 25سی‌سی بود، به مدت چهارده روز از نظر بالینی و آزمایشگاهی پیگیری شدند. در تمام روزهای پیگیری، سطح gcs و در روزهای صفر (هنگام مراجعه)، هفتم و چهاردهم، سطح نیتریک اکساید سرم با روش griess reagent اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک‌طرفه و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی‌داری 05/0p < تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: سطح سرمی نیتریک اکساید در بدو مراجعه به بیمارستان در بیماران با درجات مختلف gcs تفاوت معنی‌داری نداشت (7gcs?: 51/0±61/7، 8gcs=: 52/1±65/9، 9gcs?: 95/0±5/8 میکرومول در لیتر)؛ همچنین سطح سرمی نیتریک اکساید ارتباط معنی‌داری با سطح gcs در زمان‌های مختلف نشان نداد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد سطح سرمی نیتریک اکساید ارتباط معنی‌داری با سطح هوشیاری در بیماران آسیب تروماتیک مغزی ندارد. مطالعات بیشتر بر روی تغییرات موضعی نیتریک اکساید در مغز و مایع مغزی- نخاعی ضروری است. واژه‌های کلیدی: ضربه‌های مغز و جمجمه، آسیب‌های مغز، ادم مغز، نیتریک اکساید، مقیاس اغمای گلاسگو