تاثیر آموزش الگوی خودمراقبتی اورم بر عملکرد ارتباطی دانشجویان کارشناسی پرستاری

زمینه و هدف: برقراری ارتباط با بیمار مرحله اولیه و هسته اصلی مراقبت‌های پرستاری است. مهارت‌های ارتباطی بیمار محور، نیازمند توجه خاص بوده، ضروری است که در این مورد تدابیر لازم صورت گیرد. یکی از عوامل زیربنایی که مانع ارتقای سطح کمّی و کیفی مراقبت‌ها می‌شود، عدم به کارگیری یک الگوی نظری متناسب با امکانات محیط‌های بالینی است. این تحقیق با هدف تعیین تاثیر آموزش الگوی خودمراقبتی اورم بر عملکرد ارتباطی دانشجویان پرستاری در بالین انجام شد.روش تحقیق: در این پژوهش نیمه‌تجربی، 66 دانشجوی پرستاری به صورت در دسترس انتخاب شدند. دانشجویان گروه مداخله در مورد الگوی خودمراقبتی اورم و دانشجویان گروه شاهد طبق روش معمول، در زمینه فرایند پرستاری تحت آموزش قرار گرفتند؛ سپس به مدّت یک هفته در قالب کارآموزی به مراقبت از بیمار پرداختند. داده‌ها با استفاده از فرم بازنگری ارزشیابی عملکرد و فرم ارزشیابی ثبت فرایند پرستاری، جمع‌آوری و با استفاده از آزمون‌های مجذورکای، من‌ویتنی و تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند.یافته‏ها: میانگین نمرات ارزشیابی عملکرد ارتباطی در گروه مداخله (6/10±4/88) به طور معنی‌داری بیشتر از گروه شاهد (9/17±0/79) بود (014/0=p). نتیجه‏گیری: با توجه به این که با آموزش الگوی خودمراقبتی اورم عملکرد دانشجویان 12% ارتقا یافت، پیشنهاد می‌گردد درس نظریه‌های پرستاری در مقطع کارشناسی پرستاری ارایه گردد.واژه‏های کلیدی: آموزش پرستاری، مدل‌های آموزشی، دانشجویان پرستاری، روابط پرستار و بیمار، نظریه پرستاری