تاثیر آموزش بر دانش و عملکرد پرستاران در پیشگیری و مهار زخم بستر

زمینه و هدف: گروه پرستاری مسوول مراقبت مستقیم و مداوم در پیشگیری و درمان زخم بستر هستند. برای رسیدن به مراقبتی با کیفیت مطلوب، باید دانش و عملکرد پرستاران بر اساس بهترین شواهد علمی باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر آموزش بر دانش و عملکرد پرستاران در پیشگیری و مهار زخم بستر انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه نیمه‌تجربی، تمام پرستاران و بیماران بخش‌های داخلی، مغز و اعصاب، ارتوپدی و icu بیمارستان امام حسین (ع) شاهرود مورد ارزیابی قرار گرفتند. مداخله شامل دو جلسه آموزش دو ساعته در زمینه پیشگیری و درمان زخم بستر بود. اطلاعات مربوط به دانش پرستاران در دو مرحله قبل و یک ماه پس از آموزش با استفاده از پرسشنامه (اطلاعات فردی و پرسشنامه برگرفته شده از راهنمای agency health care and policy research) و اطلاعات مربوط به روند بهبودی زخم (با مقیاس pressure ulcer scale for healing) جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار spss (ویرایش 14) و آزمون‌های ویلکاکسون، تی زوجی، من‌ویتنی، تی مستقل و کروسکال والیس تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: بیشتر واحدهای پژوهش (74%) مونث و (77%) کارشناس پرستاری بودند. نمره پس از آموزش در تمام پرستاران در هر دو حیطه پیشگیری و درمان، افزایش معنی‌داری داشت. آموزش در نمونه‌های بالای 40 سال و سابقه کار بیشتر از 10 سال تاثیر چندانی نشان نداد و تفاوت معنی‌داری در نمرات کسب‌شده مشاهده نشد؛ بروز زخم بستر در دوره قبل از آموزش به پرستاران 45/4% بود و پس از آموزش مراقبت استاندارد به 08/3% کاهش یافت (001/0p < ).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این تحقیق، آگاهی پرستاران در محدوده کمتر از متوسط در زمینه مراقبت راهبردی (استراتژیک) از زخم بستر می‌باشد. تدوین محتوا و آموزش راهبردی به منظور پیشگیری و درمان زخم بستر در دانشکده‌های پرستاری پیشنهاد می‌شود.