ارتباط بین ابعاد شخصیت و تحلیل‏رفتگی شغلی پرستاران

زمینه و هدف: عمده‏ترین مسایل شغلی که معمولاً به شکل واکنش در برابر تنیدگی‏های شغلی و سازمانی در میان کارکنان سازمان‏های مختلف دیده می‏شود، پدیده تحلیل‏رفتگی شغلی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین ابعاد شخصیت و تحلیل‏رفتگی شغلی پرستاران انجام شد. روش تحقیق: در این پژوهش (از نوع همبستگی)، 318 نفر از پرستاران شاغل در شهر زاهدان، به روش نمونه‏گیری تصادفی طبقاتی انتخاب شدند. برای ارزیابی ابعاد مختلف شخصیت، از پرسشنامه تحلیل‏رفتگی شغلی maslash و همکاران و پرسشنامه مدل پنج‏ عاملی شخصیت john و همکاران استفاده گردید. ضریب پایایی هر دو پرسشنامه بیش از 70/0=r بود. داده‏ها با استفاده نرم‏افزار spss و آزمون‏های کلموگروف- اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه، آنالیز واریانس با اندازه‏گیری‏های مکرّر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‏داری 05/0 < ? تجزیه و تحلیل شدند.یافته‏ها: خصوصیات شخصیتی برون‏گرایی، توافق‏پذیری، وظیفه‏گرایی و گشودگی به تجارب با ابعاد تحلیل‏رفتگی پرستاران (فرسودگی عاطفی، زوال شخصیت، نقصان موفقیت فردی) ارتباط منفی و معنی‏داری داشت (05/0p < )؛ همچنین بعد روان‏رنجوری شخصیت با دو بعد فرسودگی عاطفی و زوال شخصیت از تحلیل‏رفتگی ارتباط مثبت و معنی‏داری نشان داد (05/0p < ). بر اساس آزمون رگرسیون چندگانه، توافق‏پذیری (36/0-=b، 05/0p < )، وظیفه‏گرایی (43/0-=b، 05/0p < ) و گشودگی به تجارب (20/0-=b، 05/0p < ) می‏تواند میزان تحلیل‏رفتگی را پیش‏بینی کند.نتیجه‏گیری: ابعاد مختلف شخصیت بر میزان تحلیل‏رفتگی شغلی در پرستاران موثر است؛ بنابراین با سنجش ویژگی‏های شخصیتی پرستاران در بدو استخدام، می‏توان میزان تحلیل‏رفتگی شغلی آنان را پیش‏بینی نمود.