لغزش‌های تاریخی در مورد درخواست‌کنندگان نقل حدیثاز علی‌بن موسی‌الرضا(ع) در نیشابور

در توقف حضرت رضا(ع) در نیشابور و درخواست نقل حدیث از وی توسط برخی شخصیت‌های نام‌بردار و شناخته‌شده تردیدی نیست. شیخ صدوق (متوفای 381ق)، حاکم نیشابوری (متوفای 405ق)، حافظ اصفهانی (متوفای 430ق) و ابن‌عساکر دمشقی (متوفای 571ق) در مجموع به هفت نفر به گونۀ مستند اشاره کرده‌اند که عبارت‌اند از: محمدبن رافع، احمدبن حرب، یحیی‌بن یحیی، ابن‌راهویه، محمدبن اسلم، یاسین‌بن نضر و محمدبن یحیی. البته ذکر ابوزرعه رازی از سوی اربلی (متوفای 693ق) و برخی دیگر و قلمداد شدن ابن‌خزیمه، ابوعلی ثقفی، آدم‌بن ابی‌ایاس، نصربن علی و معلی‌بن منصور توسط محمد محسن طبسی، مبتنی بر تحقیق و قراین تاییدی نیست. نگارندۀ این سطور با گردآوری کتابخانه‌ای جستارها و اطلاعات و ارائۀ آن به شیوه تاریخی- انتقادی، کوشش کرده است مرزبندی مستندی از اشخاص ارائه دهد. این شش فرد اخیر یا در آن زمان متولد نشده بودند، یا شرایط لازم برای نقل حدیث نداشتند و یا در مناطق دیگر زندگی می‌کردند. 

historical alterations and mistakes regarding those requesting the narration of hadith from ali ibn musa al-reza (as) in neyshabur

there is no doubt that imam reza (as) stopped in neyshabur and was asked to narrate hadith by some famous and well-known figures. sheikh saduq (d. 381 ah), hakim neyshaburi (d. 405 ah), hafiz isfahani (d. 430 ah), and ibn asakir dameshqhi (d. 571 ah) have mentioned a total number of seven people in a documented manner, namely: muhammad ibn rafeh, ahmad ibn harb, yahya ibn yahya, ibn rahuyyah, muhammad ibn aslam, yasin ibn nazr, and muhammad ibn yahya. however, naming abu zarah razi by arbali (d. 693 ah) and some others, as well as the inclusion of ibn khuzaymah, abu ali thaqafi, adam ibn abi ayyas, nasr ibn ali, and mualla ibn mansur by muhammad mohsen tabasi are not based on research or corroborating evidence. the author of this paper, using desk study and by collecting essays and information and presenting it in a historical-critical method, has tried to provide a documented identification of these individuals. these last six individuals were either not born at that time, did not have the necessary qualifications to narrate hadith, or lived in other regions.