نقش پیوستگی تفسیری در فهم جامع‌تر از آیات: نمونه موردی آیه 104 سوره طه

توجه به پیوستگی تفسیری و عدم اکتفا به پیوستگی تبادری، نقش به سزایی در روشن تر شدن مفاد آیات دارد. در پیوستگی تفسیری، با بهره گیری از آیاتی که به ظاهر ارتباط کمتری با آیه مورد تفسیر دارند، نکات تازه تری از آیه قابل برداشت است. به عنوان مثال، آیات 102 تا 104 سوره مبارکه طه، فضایی را به تصویر می کشد که مجرمان پس از نفخ صور و زنده شدن، در خصوص میزان وقوف در دنیا یا برزخ اختلاف نظر دارند. برخی مدت وقوف را معادل ده روز می دانند؛ اما شخصی که خداوند متعال با تعبیر «امثلهم طریقه» از او یاد می کند، میزان وقوف را یک روز بیشتر نمی داند. پژوهش حاضر به بررسی پیچیدگی های موجود در تفسیر و تبیین این آیه و نظرات مفسران پیرامون این پیچیدگی ها پرداخته و با کاوش در اقوال تفسیری به این نتیجه رسیده است که عموم مفسران با اکتفا به معنای ارتکازی و پیوستگی های تبادری، عبارت یادشده در آیه 104 را حمل بر حقیقت نموده و از آن مدح را استنباط کرده اند حال آنکه با بهره گیری از پیوستگی تفسیری و پیوندهای غیر آشکار برخی آیات سوره با این آیه، معنایی مجازی و کنایی از آن قابل برداشت است که طعنه نهفته در کلام را آشکار می سازد. کنایه ای که عموم مفسران به علت عدم توجه به پیوستگی های تفسیری و عدم پیروی از مدل تفسیری جامع و ساختارمند، از آن غفلت نموده اند.

the role of interpretive continuity in a more comprehensive understanding of verses: a case example of verse 104 of surah taha

every scientific theorizing is undoubtedly influenced by the environmental issues surrounding science or the same paradigms.if we want to look deeper into the issues of the miracle of the qur’an and the etymology of theories related to it, we can get help from interdisciplinary fields such as history and philosophy of science.and using its principles and methods to achieve a new analysis of theories of the miracle of the qur’an.in this research, historical analysis method from paradigm analysis is usedand its findings suggest that two interpretive paradigms and platonic philosophythe groundwork was laid for the first serious theory about the miracle of the qur’an, the mu’tazilite theoryhowever, the interpretive paradigm at its more balanced level, with the help of the paradigms of ignorant poetry and the paradigm of musicology, became, in our opinion, the order of the qur’an.in the fourth century and the change of discourse confrontation to intra-religious encounters, ash’ari developed the theory of psychic theology by dividing theology into two aspects, signified and signified, and influenced and guided by the paradigms of christian theology and aristotelian philosophy.also, the shiite thinkers of the fifth century, under the influence of the paradigm of etzali’s interpretation, revived the economical theories of the system and its like-minded people.what followed in the continuation of in-text miracle theories in the fifth century to the contemporary period was a complement to the new theories and ideas proposed by abdul qahir jorjani in the fifth century.