جهش های مقاومت دارویی ژنHIV 1RT در بیماران تحت درمان با داروهای ضد رتروویروسی (HAART)

چکیده زمینه و هدف: استفاده از داروهای ضد رتروویروسیhaart به طور موثری مانع از پیشرفت همانند سازی ویروس hiv 1 و افزایش طول عمر بیماران می شود. دلایل فراوانی برای عدم موفقیت درمان بیماران وجود دارد. یکی از مهمترین دلایل عدم موفقیت درمان بیماران، مقاومت دارویی است. هدف این مطالعه، تعیین جهش های مقاومت دارویی ژن rt این ویروس در بیماران تحت درمان با داروهای ضد رترو ویروسی بود. روش بررسی: در این مطالعۀ توصیفی مقطعی از 130 بیمار hiv مثبت تحت درمان با داروهای ضد رتروویروسی(haart) خون وریدی گرفته شد. جهت تعیین جهش های مقاومت دارویی، با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ژن rt مراحل rt pcr و pcr انجام و تعیین توالی شدند. زیر واحد ها وجهش ها با استفاده ازstanford hiv drug resistance sequence database تعیین شدند. یافته ها: در 122 بیمار تحت درمان، اکثر جهش های اصلی مربوط به داروهای نوکلئوزیدی و غیرنوکلئوزیدی بودند. در 4/66 درصد از بیماران زیر واحد a ، 2/26درصد زیر واحد d و 4/7درصد زیر واحد b یافت شد. بیماران به داروهای نوکلئوزیدی مهارکنندۀ rt (nrti) 7/23 درصد و غیر نوکلئوزیدی مهارکنندۀ rt (nnrti) به میزان3/30 درصد مقاوم بودند. بیشترین مقاومت مربوط به نویراپین و افاویرنز بود که به ترتیب3/21 و 7/19 درصد بودند. کمترین مقاومت مربوط به زیدوویدین و تنوفویر بود و112 نفر(5/91%) از بیماران به هر دو دارو حساس بودند. نتیجه گیری: استفاده از دو داروی مهارکنندۀ نوکلئوزیدیrt و یک داروی مهارکنندۀ پروتئاز در درمان haart می تواند موثر باشد. واژه های کلیدی: hiv ، مهارکنندۀ نوکلئوزیدی rt، مهارکنندۀ غیرنوکلئوزیدی rt، مقاومت دارویی