مقایسه جهش های مرتبط با مقاومت دارویی و زیر واحدهای ویروس HIV-1 در بیماران HIV مثبت درمان نشده با افراد تحت درمان با داروهای ضد رترو ویروسی

زمینه و هدف: ایجاد مقاومت به داروهای ضد رتروویروسی به یک نگرانی بزرگ در مدیریت کلینیکی افراد مبتلا به hiv-1 تبدیل شده است. در واقع مقاومت در نتیجه جهش در پروتیـین هــای ویروسی کــه مــورد هدف داروهای ضد رترو ویروسی هستند ایجاد می شود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی نمونه خون 40 بیمار hiv مثبت جمع آوری شد که 20 نفر این بیماران درمان نشده و 20 نفر دیگر حداقل یک سال تحت درمان با داروهای ضد رترو ویروسی بودند. ژنوم ویروس از پلاسما بیماران با استفاده از کیت استخراج شد سپس با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ژن های پروتیاز و آنزیم نسخه برداری معکوس (rt) ، تکثیر و تعیین توالی گردید. توالی ژن های مورد بررسی با استفاده از پایگاه stanford university hiv drug resistance database جهت تعیین زیر واحد و نوع جهش های مرتبط با مقاومت نسبت به داروهای ضد رترو ویروسی صورت گرفت. یافته ها: در بیماران درمان نشده، 15درصد مقاومت نسبت به مهار کننده نوکلیوزیدی آنزیم rt و 20درصد مقاومت نسبت به مهار کننده‌های غیر نوکلیوزیدی آنزیم rt مشاهده شد و نسبت به داروهای ضد پروتیاز در هیچ یک از بیماران مقاومت مشاهده نگردید. در گروه بیماران تحت درمان، 25 درصد مقاومت نسبت به مهار کننده های نوکلیوزیدی، 20 درصد مقاومت نسبت به مهار کننده های غیر نوکلیوزیدی و 5 درصد مقاومت نسبت به مهار کننده های پروتیاز مشاهده شد. نتیجه گیری: این مطالعه شیوع بالایی از جهش های مرتبط با مقاومت دارویی در بیماران ایرانی مبتلا به hiv که هرگز تحت درمان قرار نگرفته بودند را نشان داد. اما مــقاومت دارویی در بیماران مصرف کننده دارو نسبت به مطالعات صورت گرفته کمتر می باشد. واژه های کلیدی: hiv، مهار کننده نوکلیوزیدی rt، مهار غیر نوکلیوزیدی rt، مهار کننده پروتیاز