|
|
|
|
مقایسه روش های جداسازی نوکاردیا از خاک: میله پارافینی، کشت در محیط هیومیک اسید ویتامینB آگار و پارافین آگار
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
اشراقی سید سعید ,رسولی نسب معصومه ,حبیب نیا شادی ,حیدریه پروین ,پورمند محمدرضا ,فتاحی مهدی ,اشراقی سید سعید
|
|
منبع
|
medical laboratory journal - 1392 - دوره : 7 - شماره : 5 - صفحه:29 -36
|
|
چکیده
|
زمینه و هدف: جداسازی نوکاردیا به دلیل رشد سریع تر باکتری های هم جوار در محیط طبیعی بسیار مشکل است. بنابراین انتخاب محیط کشت اختصاصی و ترکیب مناسب که بتواند میکروارگانیسم های سریع الرشد مزاحم را حذف یا کاهش دهد همواره مورد توجه محققین بوده است. در این راستا ما به بررسی و مقایسه سه روش متداول آزمایشگاهی پرداختیم تا بهترین و مطمین ترین روش جداسازی گونه های نوکاردیا شناخته و معرفی شود. روش بررسی: نمونه های خاک از مناطق مختلف تهران جمع آوری و به آزمایشگاه منتقل شد. نمونه ها پس از آماده سازی، در سه محیط کشت مایع بدون کربن حاوی میله پارافینی، هیومیک اسید ویتامین ب آگار و پارافین آگار تلقیح و سپس در دمای 35 درجه سانتیگراد به مدت 3تا 4 هفته گرمخانه گذاری شدند. یافته ها: از تعداد 110 نمونه خاک جمع آوری شده، 31جدایه نوکاردیا (18/28%)بدست آمد که به ترتیب 19جدایه(27/17%) توسط روش میله پارافینی، 4 جدایه(63/3%) با روش کشت در محیط هیومیک اسید ویتامین ب آگار و 8 جدایه(27/7%) با روش کشت در محیط پارافین آگار به دست آمد. نتیجه گیری: کارایی روش میله پارافینی با توجه به جداسازی بیشتر، ارزانی محیط کشت و وضوح کلنی های مشکوک به جنس نوکاردیا بیشتر از روش های دیگر کشت می باشد. واژه های کلیدی: نوکاردیا، خاک ،میله پارافینی،پارافین آگار
|
|
کلیدواژه
|
نوکاردیا- خاک ,میله پارافینی ,پارافین آگار
|
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی تهران, استاد میکروب شناسی دانشکده بهداشت, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی البرز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
eshragh s@ tums.ac.i
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Authors
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|