فراوانی جدایه‌های کلبسیلا پنومونیه مولد آنزیم‌های بتالاکتاماز وسیع‌الطیف از نمونه‌های بالینی

زمینه و هدف: کلبسیلا پنومونیه یکی از عوامل شایع در عفونت های بیمارستانی است. هدف از این تحقیق تعیین فراوانی ژن های بتالاکتاماز و تایید فنوتیپی جدایه های کلبسیلا پنومونیه تولید کننده بتالاکتاماز وسیع الطیف از نمونه های بالینی بود. روش بررسی: در این مطالعه 122 کلبسیلا پنومونیه از نمونه های بالینی شهرستان خرم آباد جداسازی شد و بر اساس تست های استاندارد باکتری شناسی تایید شدند. حضور آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف به روش انتشار دیسک ترکیبی مشخص شد. از پرایمرهای اختصاصی در آزمایش pcr جهت تعیین ژن های blashv، blatem،blactx-15 و blactx-m در جدایه های تایید شده استفاده گردید. یافته ها: از 122 جدایه کلبسیلا پنومونیه 78 جدایه (18/64 درصد) در روش انتشار دیسک و از نظر تولید آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف مثبت بودند. بر طبق نتایج آنتی بیوگرام، 65/10 درصد جدایه ها مقاوم به سفوتاکسیم، 27/3 درصد به سفتازیدیم و 03/68 درصد مقاوم به هر دو آنتی بیوتیک بودند. نود جدایه (18/64 درصد) مقاوم به سفوتاکسیم و سفتاریدیم به طور همزمان نسبت دیسک های سفوتاکسیم/ کلاولانیک اسید و سفتازیدیم/کلاولانیک حساس بودند که این جدایه ها به عنوان جدایه های بتالاکتامازهای وسیع الطیف در نظر گرفته شدند. در آزمایش pcr فراوانی ژن-هایblactx-15 ، blashv، blactx-m و blatem به ترتیب در 68/78 درصد، 16/40 درصد، 22/26 درصد و 13/22 درصد از جدایه ها شناسایی شدند. ده الگوی مقاومت ژنی شناسایی شد. نتیجه گیری: درصد قابل توجهی از ژن های مقاومت آنتی-بیوتیکی جدایه های کلبسیلا پنومونیه از نمونه های بالینی در شهرستان خرم آباد دارای ژن های آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف بودند که در این میان دسته ctx-m بیشترین فراوانی ژن های کدکننده این آنزیم ها را داشت. واژه های کلیدی: کلبسیلا پنومونیه، بتالاکتاماز وسیع الطیف، مقاومت آنتی بیوتیکی