سطح هموسیستیین و ظرفیت کل آنتی اکسیدانی در بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریوی

زمینه و هدف: عدم توازن مواد اکسیدان و ترکیبات آنتی اکسیدان در پاتوژنز بیماری انسداد مزمن ریوی (copd) نقش دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی ظرفیت آنتی اکسیدانی و همچنین تعیین غلظت سرمی هموسیستیین در بیماران مبتلا به copd و مقایسه با افراد سیگاری و غیر سیگاری انجام شد. روش‌بررسی: ظرفیت کل آنتی اکسیدانی، اسید اوریک، هموسیستیین و سلول‌های التهابی در 29 بیمار مبتلا به copd و 29 فرد سیگاری سالم و 29 نفر از افراد غیر سیگاری سالم اندازه گیری گردید. اندازه گیری ظرفیت کل آنتی اکسیدانی و اسید اوریک به ترتیب با کیت های شرکت cayman و پارس آزمون انجام شد و هموسیستیین با روش الیزا اندازه گیری گردید. یافته ها: غلظت اسید اوریک در بیماران copd به طور معنی داری بالاتر از گروه شاهد سیگاری و شاهد غیر سیگاری بود(05/0 > .(p ظرفیت کل آنتی اکسیدانی در بیماران copd به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد غیر سیگاری) 003/0= (pبود. تعداد گلبول‌های سفید و غلظت هموسیستیین در بیماران copd به طور معنی داری بالاتر از گروه شاهد سیگاری (05/0 > .(p و گروه شاهد غیر سیگاری (001/0 > .(p بود. نتیجه گیری: نظر به افزایش سلول‌های التهابی و کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانی در بیماران مبتلا به copd تجویز زود هنگام دارو های مناسب برای کاهش التهاب موضعی و سیستمیک توصیه می شود. کاهش مواجهه با ترکیبات اکسیدان می تواند روند تخریب سیستم تنفسی و آسیب اکسیداتیو را تعدیل نماید. واژه های کلیدی: انسداد مزمن ریوی، هموسیستیین، استرس اکسیداتیو