تجزیه پرکلرواتیلن توسط اکسیداسیون شیمیایی و تعیین محصولات میانی با کروماتوگرافی گازی، اسپکترومتری جرمی

زمینه و هدف:پرکلرواتیلن یک هیدروکربن کلرینه است که به عنوان حلال در بسیاری از فرایندهای صنعتی استفاده می شود. در آب ها و خاک های آلوده پرکلرواتیلن به بیشترین مقدار یافت می شود. این مطالعه با هدف تعیین میزان تجزیه پرکلرواتیلن پس از اکسیداسیون پیشرفته و تعیین محصولات میانی انجام گردید. روش بررسی:مطالعه به صورت توصیفی تحلیلی با بررسی مداخله ای انجام شد. جهت تعیین غلظت پرکلرواتیلن از دستگاه گاز کروماتوگرافی و جهت تعیین محصولات میانی از دستگاه گاز کروماتوگرافی- اسپکترومتری جرمی استفاده شد. اکسیداسیون شیمیایی شامل امواج اولتراسونیک، اشعه فرابنفش و پراکسید هیدروژن بود. این بررسی در سال 1390 در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. یافته ها:پرکلرواتیلن به طور موثر توسط فرایندهای اکسیداسیون پیشرفته تجزیه شد. در این فرایندها سرعت واکنش از معادله درجه اول پیروی می کرد و میزان تجزیه متناسب با غلظت بود. میزان تجزیه در غلظت های بالاتر پراکسید هیدروژن بیشتر و میزان حذف در ph اسیدی بالاتر بود. محصولات میانی شکل گرفته پس از تجزیه شامل تری کلرواتیلن، دی کلرواتیلن، تری کلرواستیک اسید، دی کلرواستیک اسید و کلرواستیک اسید بود. نتیجه گیری: سمیت محلول محصولات حاصله از تخریب پرکلرواتیلن در مقایسه با سمیت اولیه پرکلرواتیلن اگر چه کمتر است، اما جهت تخریب کامل ترکیبات بینابینی و جلوگیری از اثرات سو آنها بر محیط زیست و همچنین سلامتی انسان، طولانی کردن زمان فرایندها ضروری به نظر می رسد. واژه های کلیدی: پرکلرواتیلن، اولتراسونیک، فرابنفش، پراکسید هیدروژن، گاز کروماتوگرافی، اسپکترومتری جرمی