وضعیت کلونیزاسیون دهانی- حلقی بیماران دارای لوله تراشه

زمینه و هدف: کلونیزاسیون باکتریایی در راه های هوایی فوقانی یکی از عوامل خطر مهم برای ایجاد پنومونی وابسته به ونتیلاتور است که مهم ترین و خطرناک ترین عفونت اکتسابی بیمارستانی در بخش های مراقبت ویژه به شمار می رود. هدف از انجام این مطالعه بررسی وضعیت کلونیزاسیون دهانی حلقی بیماران دارای لوله تراشه بستری در بخش مراقبت های ویژه بود. روش بررسی: از 39 بیمار بستری در سه بخش مراقبت های ویژه مرکز آموزشی درمانی پنج آذر گرگان، کشت میکروبی از دهان و حلق گرفته شد. کشت در زمان پذیرش به بخش انجام شد. نمونه ها در آزمایشگاه از نظر رشد باکتری های استافیلوکوکوس اوریوس، پنوموکوک، سودوموناس، انتروکوک، واشریشیاکلی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: میانگین سنی بیماران دارای لوله تراشه (21 مرد و 18 زن) 01/15±64/43 سال بود. کشت 2/28درصد بیماران مثبت بود. بیشترین عوامل بیماری زای جدا شده سودوموناس آیروژینوزا (3/10درصد) بود. نتیجه گیری: وجود سودوموناس که از عوامل اصلی در پاتوژنز پنومونی ناشی از ونتیلاتورند می تواند تهدید بالقوه ای برای بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه مرکز مورد مطالعه می باشد. واژه های کلیدی: کلونیزاسیون میکروبی، لوله تراشه، بخش مراقبت های ویژه، پنومونی ناشی از ونتیلاتور