الگوی مقاومت پنومونی پنوموکوکی به سفتریاکسون، آزیترومایسین و کوآموکسیکلاو در بالین و آزمایشگاه

زمینه و هدف: استرپتوکوکوس پنومونیه شایعترین علت عفونت اکتسابی باکتریایی سیستم تنفسی میباشد. در سال های اخیر مقاومت بالای پنوموکوک به آنتی بیوتیک های مختلف دیده شده است. این مطالعه به منظور بررسی مقاومت پنومونی پنوموکوک نسبت به سفتریاکسون، آزیترومایسین و کوآموکسیکلاو در بالین و آزمایشگاه انجام شده است. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی یکسو کور، بیماران بالغ مراجعه کننده به کلینیک عفونی بیمارستان ولیعصر بیرجند از مهر 91 الی اسفند 92 با تشخیص پنومونی وارد مطالعه شدند. بیماران به صورت تصادفی در یکی از سه رژیم دارویی آزیترومایسین، سفتریاکسون و کوآموکسیکلاو قرار گرفتند و بعد از 48-72 ساعت، بیمارانی که عامل عفونت آنان استرپتوکوکوس پنومونیه بود، در مطالعه باقی ماندند و مقاومت آزمایشگاهی و بالینی آنها در سه رژیم درمانی فوق مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: در آزمایشگاه بیشترین مقاومت دارویی نسبت به کوآموکسیکلاو (5/41%) و کمترین مقاومت نسبت به سفتریاکسون (8/20%) بود (05/0 > p) و در بالین بیشترین مقاومت نسبت به آزیترومایسین (4/47%) و کمترین مقاومت نسبت به سفتریاکسون (7/6%) مشاهده شد (05/0 > p). ضریب توافق بین پاسخ بالینی و آزمایشگاهی در رژیمهای درمانی آزیترومایسین 25/0 (26/0=p)، کوآموکسیکلاو 46/0 (02/0=p) و سفتریاکسون 44/0 (04/0=p) به دست آمد. نتیجهگیری: با در نظر گرفتن مشخصات دموگرافیک بیماران در این تحقیق، مقاومت استرپتوکوکوس پنومونیه نسبت به سفتریاکسون هم در بالین و هم در آزمایشگاه از آموکسی کلاو و آزیترومایسین کمتر است. واژه های کلیدی: مقاومت دارویی، استرپتوکوکوس پنومونیه، آزیترومایسین، سفتریاکسون، کوآموکسیکلاو