مقایسه الگوی حسا سیت آنتی بیوتیکی در سویه های اشریشیاکلی فلور نرمال دستگاه گوارش و سویه های عامل عفونت ادراری کودکان

زمینه و هدف: اشریشیا کلی شایع ترین عامل عفونت ادراری کودکان و از علل مهم عفونت های داخل شکمی(پریتونیت وابسه) به دنبال آسیب های روده ای می باشد. عفونت مجاری ادراری که شامل سیستیت و پیلونفریت است، یکی از شایع‌ترین عفونت‌های دوران کودکی به شمار می‌رود و از آنجایی که اشریشیاکلی عامل بیش از 90 درصد عفونت‌های مجاری ادراری اکتسابی از جامعه و 50 درصد عفونت‌های مجاری ادراری بیمارستانی است، شناسایی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آنها، از نظر بالینی و اپیدمیولوژیکی از اهمیت خاصی برخوردار است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی ، 50 سویه اشریشیا کلی جدا شده از نمونه‌ های ادراری کودکان زیر 7 سال مبتلا به عفونت مجاری ادراری و 50 سویه اشریشیا کلی جدا شده از نمونه مدفوع کودکان سالم با الگوی سن وجنس مشابه، جهت بررسی حساسیت دارویی ، مورد مقایسه قرار گرفتند. حساسیت دارویی با روش انتشار دیسک سنجیده شد. یافته ها: بیشترین میزان حساسیت دارویی سویه های بیماری زای واقعی و سویه های روده ای اشریشیاکلی به ترتیب نسبت به آمیکاسین 94 و 100 درصد، نیتروفورانتویین 90 و 88 درصد، جنتامایسین 66 و 94 درصد، سفیکسیم 56 و 60 درصد، نالیدیکسیک اسید 38 درصد و 44 درصد و کوتریموکسازول 28 درصد و 32 درصد بود. نتیجه گیری: میزان مقاومت نسبت به جنتامایسین، سفیکسیم و نالیدیکسیک اسید در سویه های ادراری نسبت به سویه های روده ای بیشتر می باشد. بیشترین میزان مقاومت دارویی در سویه های ادراری اشریشیا کلی مربوط به کوتریموکسازول و کمترین میزان مقاومت نسبت به آمیکاسین می باشد. واژه های کلیدی: اشریشیاکلی،عفونت داخل شکمی، مقاومت دارویی، عفونت مجاری ادراری، کودکان