شناسایی سویه های استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به متی سیلین به روش های فنوتیپی و ملکولی در جدایه های بالینی

زمینه و هدف: شیوع روز افزون سویه های استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به متی سیلین (mrsa) به همراه توانایی این باکتری در ایجاد مقاومت چند دارویی، درمان عفونت های ناشی از این باکتری را با مشکل همراه ساخته است. بنابراین شناسایی و تعیین فراوانی سویه های mrsa به روش های فنوتیپی و ملکولی در مناطق ضروری به نظر می رسد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، 150 سویه استافیلوکوکوس اوریوس جدا شده از نمونه های مختلف بالینی از بیمارستان های شیراز و جهرم جمع آوری و برای شناسایی سویه های مقاوم به متی سیلین از روش های فنوتیپی انتشار دیسک و تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی به روش e-test و روش ملکولی pcr برای ژن meca استفاده شد. یافته ها: فراوانی سویه های استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به متی سیلین در روش های انتشار دیسک و e-test مشابه و 63 مورد (42%) مشاهده شد. در حالی که در روش pcr، علاوه بر 63 مورد، 9 جدایه حساس به اگزاسیلین با روش های انتشار دیسک و e-test، نیز دارای ژن meca بودند و در کل 72 جدایه (48%) دارای ژن مقاومت به متی سیلین بودند. نتیجه گیری: نتایج روش های فنوتیپی و ملکولی نشان داد که فراوانی سویه های استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به متی سیلین در این منطقه نسبتاً بالاست و با استفاده از روش های دقیق و حساسی همانند pcr می توان سویه های mrsa را به سرعت شناسایی و در جهت تعیین آنتی بیوتیک های موثر اقدام نمود. واژه های کلیدی: استافیلوکوکوس اوریوس مقاوم به متی سیلین، mrsa ، ژن meca، pcr