مروری بر میکوباکتریوم های محیطی در ایران

جنس میکوباکتریوم شامل گونه های بیماری زا و گونه های محیطی است که به آنها میکوباکتریوم های غیر توبرکلوز گفته می شود. این مطالعه به بررسی و تحلیل 42 مطالعه انجام شده در ایران در زمینه تعیین فراوانی انواع میکوبکتریوم های غیرتوبرکلوز در منابع مختلف از سال 1355 تا 1392 پرداخته است. در جمع بندی مشخص شد که در نمونه های آب و خاک به ترتیب 16 و 28 گونه میکوباکتریوم غیر توبرکلوز جدا شده که شایع ترین گونه در آب م. فورچوییتوم و م. چلونی هر کدام با 4/25 درصد، و شایع ترین گونه در خــاک م. فورچوییــــتوم با 7/19 درصد بوده است. در نمونه های انسانی نیز فراوانی گونه م. فورچوییتوم بیشتر از سایر گونه ها بوده است. فراوانی میکوباکتریوم های غیر توبرکلوزی در نمونه های بالینی مختلف، متفاوت بوده اما به طور میانگین، حدود 1/1 درصد از کل مراجعانی که با علایم مشکوک به سل به مراکز بهداشتی- درمانی مراجعه نموده اند را شامل می شد. واژه های کلیدی: میکوباکتریوم های محیطی، میکوباکتریوم های غیر توبرکلوز، ایران، میکوباکتریوم فورچوییتوم