کاهش سطح سرمی منیزیم در بیماران دیابتی نوع 2

چکیده زمینه و هدف: برخی از مطالعات نشان دهنده ارتباط بین کاهش سطح منیزیم سرم با مقاومت انسولینی در افراد با دیابت نوع 2 می باشند. مطالعه حاضر به منظور بررسی سطح سرمی منیزیم در بیماران دیابتی نوع 2 و مقایسه آن با افراد غیر دیابتی طراحی و انجام شد. روش بررسی: 35 نفر از افراد دیابتی نوع 2 و 35 نفر از گروه کنترل از بین افراد مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان امام علی(ع) شهرستان اندیمشک که دارای سن بالاتر از 35 سال بودند، به طور تصادفی انتخاب شدند. یافته ها: مـیزان mg در گـروه دیابتی نوع 2و گروه غیر دیابتی به ترتیب 27/0±33/1 و 21/0±62/1 میلی گرم در دسی لیتر به دست آمد که اختلاف موجود از نظر آماری معنی دار بود p < 0.001)) در افراد دیابتی نوع 2 ، یک ارتباط معنی دار معکوس بین سطح سرمی گلوکز خون ناشتا و mg به دست آمد، در حالی که در این بیماران، هیچ گونه ارتباط معنی دار آماری بین mg از متغیرهای تری گلیسرید،کلسترول و hdl مشاهده نشد. در گروه افراد غیر دیابتی، بین کلسترول و mg ارتباط معنی دار آماری معکوس مشاهده شد. این گروه، بین mg با دیگر متغیرها، ارتباطی مشاهده نشد. نتیجه گیری: در افـراد دیـابتی با افزایش مــیزان گـلـوکـز خـون نـاشتا، سطـح سرمی منیزیم به طور معنی داری کاهش یـافته و همچنین سطـح سرمـی منیزیم در ایـن بیماران نیز بـه طور مـعنی داری پـایین تر از افراد غیر دیابتی بود. واژه های کلیدی: ، منیزیم، دیابت نوع 2، کلسترول ، تری گلیسرید ،hdl