Fa   |   Ar   |   En
   زیست چینه نگاری، زیست رخساره‌ها و شاخص تغییر رنگ کنودونت‌ها در نهشته‌های دونین میانی بالایی برش کوه بند عبدالحسین (جنوب شرق انارک)  
نویسنده شاکری بهاره ,بهرامی علی ,وزیری مقدم حسین ,کونیگشوف پیتر
منبع رخساره هاي رسوبي - 1398 - دوره : 12 - شماره : 2 - صفحه:174 -193
چکیده    برش چینه شناسی کوه بند عبدالحسین در 35 کیلومتری جنوب شرقی انارک و در 180 کیلومتری شمال شرق اصفهان جای دارد. ضخامت سازند بهرام در این برش 366 متر و شامل 14 واحد سنگ چینه‌ای می‌باشد. به منظور تعیین سن دقیق نهشته‌های مورد بحث تعداد 78 نمونه به طور سیستماتیک برداشت گردید که پس از انجام مراحل آزمایشگاهی و آماده سازی، تعداد 917 1 عنصر کنودونتی از آنها به دست آمده است. بررسی کنودونت‌های به دست آمده به شناسایی 41 گونه و زیرگونه متعلق به 6 جنس منجر گردید. با توجه به کنودونت‌های به دست آمده از این توالی 6 زیست‌زون کنودونتی شامل expansus zone، subterminus zone، upper falsiovalis to transitan zones، transitan to lower rhenana zones، upper rhenana to linguiformis zones و triangularis to termini zones تعیین شد. با توجه به زیست‌زونهای تعیین شده سن نهشته‌های مورد بررسی از ژیوتین پسین تا فامنین پیشین تعیین گردید. مطالعه فراوانی کنودونت‌ها و بررسی ریزرخساره‌های کنودونتی نیز حاکی از رخساره polygnathisicriodid در بخش‌های پائینی برش و رخساره icriodidplygnathid در بخش‌های با سن فرازنین میانی پسین می‌باشد که این تغییر رخساره کنودونتی حاکی از پیش‌روی آب دریا می‌باشد. در مرز فرازنین فامنین افزایش تعداد پالماتولپییدها حاکی از افزایش سطح ناگهانی آب و موید حادثه زیستی کلواسر می‌باشد. بررسی تغییرات رنگ کنودونت‌ها نیز حاکی از این موضوع می‌باشد به طوری که در انتهای ژیوتین شاخص تغییر رنگ کنودونت‌ها cai=2-1.5، در اوایل فرازنین این شاخص معادل cai=5.44 و به سمت انتهای فرازنین و فامنین مجدداً شاخص به  cai=2تغییر می‌یابد.
کلیدواژه سازند بهرام، اصفهان، کنودونت، زیست چینه نگاری، ژیوتین، فامنین
آدرس دانشگاه اصفهان, گروه زمین شناسی, ایران, دانشگاه اصفهان, گروه زمین شناسی, ایران, دانشگاه اصفهان, گروه زمین شناسی, ایران, موزه تاریخ طبیعی فرانکفورت آلمان, موسسه پژوهشی سنکنبرگ, آلمان
   Biostratigraphy, biofacies and conodont CAI (Conodont Alteration Index) of the Middle-Late Devonian deposits in Kuh-e-Bande-Abdol-Hossein (SE Anarak)  
Authors Bahrami Ali ,Shakeri Bahareh ,Vaziri-Moghaddam Hossein ,Konigshof Peter
Abstract    IntroductionThe KuheBandeAbdolHossein section, which is located southeast of Anarak, was first mentioned by Reyer and Mohafez (1970) and later examined in more detail by Sharkovski et al. (1984) and Wendt et al. (2005). We reexamined this section because it is mainly composed of sedimentary rocks ranging from Ordovician to Permian age (Hairapetian et al. 2015; Lensch and Davoudzadeh 1982). Herein we focus on the Middle to Upper Devonian strata in order to establish the biostratigraphic framework of this section by means of conodonts. We also briefly discuss the conodont biofacies of the KuheBandeAbdolHossein section.Material and methodsThe measured profile is located approximately 32 km southeast of Anarak and 180 km northeast of Isfahan (E 53° 52′ 55″ and N 33° 10′ 90″ WGS coordinates). The entire section has a thickness of approximately 1200 m. In order to improve the biostratigraphy of the Kuhe BandeAbdolHossein section, 78 conodont samples of roughly 2 to 3 kg each were taken from the 366m of carbonates and processed by conventional methods using 10% formic acid. Washed residues were sieved and separated into three fractions, and conodonts were handpicked utilizing a microscope. Depending on the depositional facies setting, the number of conodonts per sample is highly variable, e.g., in dolostones, no conodonts were found. In contrast, in shallowwater limestones, a good number of species occurred in separate beds. A total number of 1917 conodonts were obtained from the residues, which led to the identification of 41 species and subspecies within six genera.DiscussionBased on the revealed conodont data, six conodont zones were discriminated as follow: expansus zone, subterminus zone, Upper falsiovalis to transitans zones, transitans to lower rhenana zones,upper rhenana to linguiformis zones, triangularis to termini zones. Bahram Formation at the studied profile spans late Givetian (expansus zone) to Early Famennian (triangularis to termini zones. Biofacies interpretation and conodont frequency reveal the IcriodidPolygnathis to PolygnathidIcriodid biofacies due to the deepening of the depositional basin. CAI interpretation also shows the variation from CAI=1/52 to CAI=44/5. The studied interval is composed of an overall shallowwater, nearshore to open marine facies setting.AcknowledgmentThis study is undertaken at the Department of Geology, Faculty of Sciences, University of Isfahan. The financial supports by the ViceChancellor for Research and Technology, University of Isfahan, was highly appreciated.ReferencesHairapetian, V., Ghobadi Pour, M., Popov, L.E., Hejazi, S.H., Holmer, L.E., 2015. Ordovician of the Anarak Region: implications in understanding Early Palaeozoic history of Central Iran. Stratigraphy, 12 (2): 22–30.Lensch, G., Davoudzadeh, M., 1982. Ophiolites in Iran. Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie Monatshefte, 5: 306–320.Reyer, D., Mohafez, S., 1970. Une premiere contribution des accords NIOC–ERAP a la connaissance geologique de l´ Iran. Review Institute de France Petrology, 25: 979–1014.Sharkovski, M., Susov, M., Krivyakin, M., 1984. Geology of the Anarak area (Central Iran), Explanatory text of the Anarak quadrangle map, Scale, 1: 250.000. Geological Survey of Iran, V/O Technoexport, Report, 19. Tehran, 143 p.Wendt, J., Kaufmann, B., Belka, Z., Farsan, N., Karimi Bavandpur, A., 2005. Devonian/Lower Carboniferous stratigraphy, facies patterns and palaeogeography of Iran. Part II. Northern and Central Iran. Acta Geologica Polonica, 55: 31 –97.

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved