طرح‌واره‌های هیجانی (ess) در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه (ptsd): به عنوان یک عامل خطر در ptsd

به نظر می رسد مبتلایان به اختلال استرس پس از ضربه در راهبردهای تنظیم هیجانی و چگونگی کنار آمدن با هیجان های دشوار دچار مشکلاتی هستند. مدل طرح واره‏های هیجانی ممکن است به عنوان یک مدل یکپارچه برخی از این ویژگی ها را توضیح دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی طرح وارههای هیجانی در بیماران مبتلا به ptsd است. تعداد 20 نفر بیمار مبتلا به ptsd بر اساس معیارهای dsmivtr و20 نفر افرادی که تجربه تروما را داشتند (non ptsd) و 20 فرد بهنجار که در متغیرهای جنس و سن همتا شده بودند در مطالعه شرکت کردند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه بالینی ساختاریافته برای اختلالات محور i در dsmiv (scidi)، سیاهه افسردگی بک نسخه2[1] (bdi ii)، سیاهه اضطراب بک (bai)، مقیاس طرح واره های هیجانی لیهی (less)[2]، مقیاس خودسنجی تاثیر رویداد (iesr) بود. داده ها از طریق روش تحلیل واریانس یک راهه و t مستقل مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که افراد مبتلا به ptsd در مقایسه با دو گروه دیگر، بطور معناداری در طرح واره های هیجانی ناسازگارانه (نشخوارذهنی، احساس گناه، غیرقابل کنترل بودن، سرزنش) نمره بالاتر و در طرح واره های هیجانی سازگارانه (خودآگاهی هیجانی، پذیرش و توافق، قابل درک بودن) نمره پایین تری گزارش دادند. همچنین بیماران مبتلا به ptsd بطور معناداری در سیاهه bdi و bai نمره بالاتری گرفتند. این نتایج علاوه بر فراهم نمودن طرح‌واره‌های هیجانی سازگارانه جایگزین، اهمیت بالینی مورد هدف قرار دادن و کاهش استفاده از طرح واره های هیجانی ناکارآمد در بافتار درمان اختلال ptsd را برجسته کرده است.