بررسی اثربخشی آموزش گروهی رفتار درمانی دیالکتیکی(DBT) بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش نشانگان اختلال نافرمانی مقابله ای در دانش‌آموزان مبتلا به (ODD)

هدف: هدف این مطالعه بررسی اثر بخشی آموزش گروهی رفتار درمانی دیالکتیکی (dbt) بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش نشانگان دانش آموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای (odd) بود بود. روش: این پژوهش به شیوه ی آزمایشی و با طرح پیش آزمون وپس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان پسر مقطع راهنمایی شهرستان نورآباد (دلفان) در سال تحصیلی 91-90 بودند.آزمودنی های پژوهش شامل 40 دانش آموز پسر دارای نشانه های نافرمانی مقابله ای بود که از میان دانش آموزان بعد از شناسایی به وسیله مقیاس درجه بندی اختلال نافرمانی مقابله ای (oddrs) و انجام مصاحبه بالینی به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به صورت کاملاً تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. برای جمع آوری داده‌ها ازمصاحبه بالینی ساختار یافته، مقیاس درجه بندی اختلال نافرمانی مقابله ای(oddrs) و مقیاس کیفیت زندگی (sf-36) استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس چند متغیری (mancova) نشان داد که آموزش گروهی رفتار درمانی دیالکیتیکی (dbt) موجب بهبود کیفیت زندگی و کاهش نشانه های مرضی دانش آموزان واجد اختلال بی اعتنایی مقابله ای می شود (001/0 > p). پیشنهاد: بنابراین می توان نتیجه گرفت که آموزش گروهی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر کاهش علایم اختلال نافرمانی مقابله ای تاثیر دارد و به عنوان یک روش مداخله ای موثر قابل استفاده می باشد.