تاثیر کار با گِل بر پرخاشگری کودکان دبستانی

هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر گِل درمانی بر پرخاشگری کودکان دبستانی 7-12 ساله بوده است. به این منظور در مرحله نخست 35 کودک مبتلا به پرخاشگری از بین مدارس ابتدایی منطقه 4 آموزش و پرورش شهر تهران با توجه به معیارهای خرده مقیاس پرخاشگری cbcl انتخاب شدند. سپس آنها به تصادف، در دو گروه کنترل و آزمایش (14 و 21 نفر) جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش در جلسه های کار با گِل شرکت کردند وگروه کنترل در انتظار ماندند. ارزیابی های مربوط به دو گروه بلافاصله بعد از جلسه های درمانی و دوباره حدود 2 ماه بعد از آن انجام شد. در نهایت داده ها براساس تحلیل واریانس تکرار اندازه-ها ( طرح آمیخته بین × درون گروهی) مورد تحلیل قرار گرفتند.f مشاهده شده ناشی از تحلیل نتایج به دست آمده نشان داد کار با گِل توانسته است پرخاشگری کودکان گروه آزمایش را نسبت به گروه کنترل کاهش دهد. این امر در پی گیری نیز ثبات مناسبی را دارا بوده است.