مقایسه اثر درمان متمرکز بر هیجان و درمان یکپارچه معنوی بر دشواری در تنظیم هیجان افراد دارای ترومای پیچیده

زمینه و هدف: ترومای پیچیده در کودکی می‌تواند به تاثیرات روان‌شناختی قابل توجهی در بزرگسالی منجر شود که از مهم‌ترین آن‌ها اشکال در تنظیم هیجانی و تحمل پایین در روابط بعدی است. بدین ترتیب هدف مطالعه حاضر مقایسه اثر درمان متمرکز بر هیجان و درمان یکپارچه معنوی بر دشواری در تنظیم هیجان افراد دارای ترومای پیچیده بود.روش‌شناسی پژوهش: طرح پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. برای این منظور مراجعین با سابقه‌ای از ترومای پیچیده (غفلت هیجانی و فیزیکی و سوء رفتار هیجانی فیزیکی و جنسی) از مراجعین ویزیت شده در مرکز سلامت کیش در سال 1402 انتخاب شدند. برای برآورد حجم نمونه با استفاده از جدول کوهن، با اندازه اثر 0.5, توان 0.8 و α=%5 حجم نمونه در سه گروه برآورد شد. از میان افراد واجد ملاک ورود 36 نفر انتخاب و به صورت تصادف در دو گروه ازمایش و یک گروه کنترل جایگزین شد، (آزمایش 1، آزمایش 2 و گروه کنترل). در هر گروه 12 نفر قرار گرفت و ابتدا پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان در هر سه گروه اجرا شد. سپس گروه آزمایش 1، 10 جلسه 90 دقیقه‌ای پروتکل درمانی متمرکز بر هیجان، و گروه آزمایش 2، 10 جلسه 90 دقیقه‌ای پروتکل روان درمانی معنوی دریافت کرد، گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. پس از اتمام دوره‌ها از هر سه گروه با پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان پس آزمون گرفته شد.یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که درمان متمرکز بر هیجان به نسبت درمان یکپارچه معنوی بر دشواری در تنظیم هیجان و خرده مولفه‌های آن (عدم پذیرش پاسخ‌های هیجانی، فقدان آگاهی هیجانی، ابهام هیجانی، دشواری در انجام رفتارهای، دسترسی محدود به راهبردهای نظم بخشی هیجانی) در افراد دارای ترومای پیچیده بیشتر اثرگذار است و اثر مداخلات در مرحله پیگیری همچنان پا برجا بوده است (0.01

comparison of the effect of emotion-focused therapy and spiritually integrated therapy on difficulty in regulating emotions in individuals with complex trauma

objective: childhood exposure to complex trauma can result in profound psychological consequences in adulthood, particularly difficulties in emotion regulation and low tolerance in interpersonal relationships. this study aimed to provide an in-depth understanding of the effects of complex trauma among iranian clients.research methodology: a quasi-experimental design with pre-test, post-test, and a two-month follow-up was employed, including a control group. participants with a history of complex trauma (emotional and physical neglect, as well as emotional, physical, and sexual abuse) were recruited from clients at the kish health center in 2023. sample size was estimated using cohen’s table with an effect size of 0.5, a power of 0.8, and α = .05. thirty-six eligible participants were randomly assigned to two intervention groups and one control group (12 per group). all participants completed the difficulties in emotion regulation scale (ders) at baseline. experimental group 1 received ten 90-minute sessions of an emotion-focused therapy protocol, while experimental group 2 received ten 90-minute sessions of a spiritual psychotherapy protocol. the control group did not receive any intervention. after the interventions, all participants again completed the questionnaire, and the same assessment was repeated at follow-up.findings: findings indicated that emotion-focused therapy was more effective than spiritual psychotherapy in reducing emotion regulation difficulties among individuals with complex trauma. moreover, the treatment effects persisted at the two-month follow-up (p < .01).conclusion: both emotion-focused therapy and spiritual psychotherapy are effective in improving emotion regulation difficulties in individuals with complex trauma, with emotion-focused therapy demonstrating stronger outcomes.