ارزیابی شناختی و راهبردهای کنترل فکر در بیماران مبتلا به PTSD و افراد بهنجار

هدف پژوهش حاضر مقایسه ارزیابی شناختی و راهبردهای کنترل فکر در بیماران مبتلا به ptsd و افراد بهنجار است. این پژوهش مطالعه مورد شاهدی است. نمونه این پژوهش 40 بیمار مبتلا به ptsd و 40 فرد بهنجار ساکن در استان‏های مازندران و تهران بودند که با روش نمونه‏گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‏آوری داده‏ها از مصاحبه تشخیصی جامع بین‏المللی، مقیاس شناخت‏های پس از آسیب، پرسشنامه راهبرد‏های کنترل فکر و مقیاس ضربه رویداد استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که ارزیابی شناختی مختل و استفاده از راهبرد‏های کنترل فکر ناکارآمد در افراد مبتلا به ptsd نسبت به افراد بهنجار به طور معناداری بیشتر است. نتایج تحلیل رگرسیون چند‏متغیری نشان داد که ارزیابی شناختی و راهبرد‏های کنترل فکر 77 درصد از واریانس علایم ptsd را در افراد مبتلا به این اختلال تبیین می‏کنند. این نتایج بیان می‏کند که راهبردهای کنترل فکر و ارزیابی شناختی با علایم ptsd مرتبط هستند. همچنین این یافته‏ها با مدل فراشناختی ولز در موردptsd همسان است.