تاثیر رویکرد اجتماع درمان مدار در درمان اعتیاد و اختلال‌های روانی همراه

رویکرد اجتماع درمان مدار مشکل را درون فرد می‌داند نه در مواد مخدر. همچنین این رویکرد اعتیاد را یک بیماری می‌داند که کل شخصیت فرد را در بر می‌گیرد، لذا مشکلی که باید مورد توجه قرار گیرد معتاد است نه مواد مخدر. هدف اصلی درمان تغییر کلی در نگرش‌ها، سلوک، ارزش‌ها و افکار مراجع است به نحوی که با سبک زندگی سلامت هماهنگ باشند و پاکی مراجع را تقویت نماید. اجتماع درمان‌مدار یک پروتکل درمانی است که بر اساس مفاهیم و درمان یادگیری اجتماعی، شناختی، رفتاری، گشتالت، انسانگرایی، روانکاوی رشد یافته است، لذا می‌تواند تغییرات چند بعدی در افراد سو مصرف کننده مواد ایجاد نماید. در tc بهبودی مستلزم بازتوانی، یادگیری مجدد یا تثبیت مجدد توانایی‌ها برای ادامه زندگی مثبت، به منظور بدست آوردن سلامت جسمانی و عاطفی می‌باشد. تعداد افراد پذیرش شده در tc از 30 نفر تا 2000 نفر متغیر است. تجارب بالینی نشان داده است که ظرفیت بین 80- 40 نفر در tc بهترین کارآیی را دارد. اجتماع در tc شامل چهار جز اساسی بافت اجتماعی، انتظارات اجتماعی، ارزیابی اجتماعی و بازخورد اجتماعی است که دوره اجتماع درمان مدار برای هر بیمار در پنج مرحله جهت‌یابی، مرحله درمان، مرحله پیش از ورود مجدد، مرحله ورود مجدد، مرحله پیگیری انجام می‌شود. تحلیل یافته‌ها نشان داده است اجتماع درمان مدار رویکردی است که به افراد با اختلال سو مصرف مواد و اختلالات توام کمک می‌کند. همچنین اثربخشی آن بر علایم اختلالات روانی مانند افسردگی، افکار پارانویید، علایم مرضی، وسواس فکری - عملی، جرایم پرخاشگرانه، رفتار مجرمانه، شکایات روانی، مشکلات در روابط اجتماعی، اختلال اضطراب نشان داده شده است. بنابراین مداخلات tc می‌تواند برای افراد سو مصرف کننده مواد و اختلالات روانی همراه آن مفید باشد.