روابط علّی ساختاری استحکام من و روابط بافتی(جو عاطفی خانواده،ارتباط با همسالان و پیوند با مدرسه) با رفتارخودآسیب رسانی در نوجوانان با میانجی‌گری تنظیم هیجان.

هدف از پژوهش حاضر برسی رابطه استحکام من و روابط بافتی با رفتارهای خود آسیب رسان نوجوانان با میانجی گری تنظیم هیجان بود پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری در این پژوهش تمام دانش آموزان پسر دوره متوسطه ی دوم شهر تبریز در سال تحصیلی 99 1398 بودند که از بین آنها تعداد 190 نفر به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند در این پژوهش از مقیاس استحکام من محمد علی بشارت (1386) پرسشنامه ی خود آسیب رسانی سانسون و همکاران (1998)، پرسشنامه ی جو عاطفی خانواده محمود نو درگاه فرد (1373) پرسشنامه ادراک از ارتباط با همسالان چو و چانگ (2012)، مقیاس پیوند با مدرسه سرنکویچ و جوردانو (1992) و پرسشنامه تنظیم هیجان گرا س و جان (2003) استفاده شد و داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر مورد تحلیل قرار گرفتند. تحلیل داده ها نشانداد که استحکام من و روابط بافتی با رفتارهای خود آسیب رسان نوجوانان ارتباط معنی دار دارد؛ یعنی افزایش استحکام من و بهبود روابط بافتی میتواند رفتارهای خود آسیب رسانی در نوجوانان را به میزان چشم گیری کاهش دهد؛ و همچنین تنظیم هیجان میتواند رابطه استحکام من و روابط بافتی با رفتارهای خود آسیب رسان نوجوانان را میانجیگری کند نتایج به دست آمده نشان میدهد استحکام من بالا موجب روابط علّی ساختاری استحکام من و روابط بافتی (جو عاطفی خانواده، ارتباط با ...؛ سلیمی و همکاران | 153می شود که نوجوانان ظرفیت تحمل خود را در برابر ناکامی ها و ناملایمتی ها افزایش دهند. همچنین روابط بافتی ایمن و سالم به عنوان یک عامل حفاظتی از نوجوانان در برابر رفتارهای خود آسیب رسان محافظتمی کند.

structural causal relationships between ego strength and contextual relationships (family emotional atmosphere, peer communication, school bonding) with adolescent self-harm mediated by emotion regulation.

one of the most important issues that, in addition to disrupting the family unit and the couple’s relationship, aggravates the injury in the injured person, is post-traumatic stress disorder caused by domestic violence. the aim of this study was to investigate the effectiveness of emotion-focused couple therapy approach on post-traumatic stress disorder caused by domestic violence. the quasi-experimental research method was pretest-posttest with a control group. the statistical population included all women affected by the phenomenon of spousal violence. thirty subjects who had a moderate to high symptom range in the foa (2003) emotional ptsd scale scores were selected by purposive sampling method and randomly assigned to experimental and control groups. the subjects in the experimental group participated in a group program of emotional couple therapy for 15 sessions, but the control group did not receive any intervention. the results of the analysis showed that emotional couple therapy is effective in reducing the symptoms of post-traumatic stress disorder in women affected by domestic violence (p <0.001 and f = 505.61) and this effect is stable in the follow-up phase. since emotion-oriented couple therapy regulates a person’s emotions and due to the effectiveness of this approach in couples involved in domestic violence, its use as a therapeutic approach in this type of issues is recommended.