مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه با مداخله‌ تدوینی مبتنی بر آموزش ذهن‌آگاهی، تاب‌آوری و تنظیم هیجان بر مولفه‌های فراهیجان مثبت و منفی در زنان باردار مبتلا به پریشانی روان‌شناختی: یک مطالعه آنلاین

هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه آنلاین با مداخله‌ تدوینی آنلاین مبتنی بر آموزش ذهنآگاهی، تاب‌آوری و تنظیم هیجان بر مولفه‌های فراهیجان مثبت و منفی در زنان باردار مبتلا به پریشانی روان‌شناختی می‌باشد. این پژوهش نوعی کارآزمایی بالینی همراه با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری است. جامعه آماری متشکل از کلیه زنان باردار مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی و درمانی شهرستان بروجرد بودکه پس از غربال‌گری اولیه، 45 زن باردار مبتلا به پریشانی روانشناختی به روش هدفمند در دو گروه مداخله و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر)، به صورت تصادفی گمارش شدند. ابزار پژوهش عبارت بودند از: پرسش‌نامه‌های استرس ادراک شده کوهن، اضطراب خاص بارداری، افسردگی ادینبورگ و مقیاس فراهیجان میتمنسگرابر و همکاران. تحلیل داده‌ها بااستفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. یافته‌ها نشان داد هر دو رویکرد مداخله‌ای بر بهبود تمامی مولفه‌های فراهیجان اثربخش بوده‌اند (0.05 >p) و در پیگیری یک ماهه فقط در مورد مولفه علاقه (0.002=p) میان دو گروه درمانی، تفاوت معنادار آماری به‌دست آمد. به نظر می‌رسد نتایج این پژوهش می‌تواند مراقبین سلامت را در جهت ارتقای سلامت روان زنان باردار یاری نماید.

Comparison of The Effectiveness of Unified Transdiagnostic Treatment with a Developed Intervention based on Training of Mindfulness, Resilience and Emotion Regulation on Positive and Negative Meta-Emotion Components in Pregnant Women with Psychological Distress: An Online Study

The aim of the present study was to compare the effectiveness of online unified transdiagnostic treatment with an online developed intervention based on training of mindfulness, resilience and emotion regulation on positive and negative metaemotion components in pregnant women with psychological distress. This study was a clinical trial with pretest, posttest and followup. The statistical population consisted of all pregnant women referring to health care centers in Boroujerd city. Fortyfive pregnant women with psychological distress were randomly assigned to the intervention groups and one control group using the purposive sampling. Analysis of variance with repeated measures was used to analyze the data. The results showed that Both intervention approaches were effective in improving all components of metaemotion (p <0.05) and only there was a statistically significant difference in the component of interest between the two treatment groups (P = 0.002). It seems that the results of this study can help health care providers to improve the mental health of pregnant women.