مقایسه کارآمدی رفتار درمانی شناختی با یا بدون تکنیک‌های فراشناختی و زولپیدم 10 میلی‌گرم بر شناخت‌ها و فراشناخت‌های ناکارآمد در افراد مبتلا به اختلال بی‌خوابی مزمن: طرح تک‌موردی چند خط پایه

هدف: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه‌ی کارآمدی رفتار درمانی شناختی با یا بدون تکنیک‌های فراشناختی و زولپیدم 10 میلی‌گرم بر شناخت و فراشناخت‌های ناکارآمد در افراد مبتلا به اختلال بی‌خوابی مزمن بود. روش‌شناسی: طرح پژوهش حاضر شامل طرح تک‌موردی با خطوط پایه‌ی چندگانه می‌باشد. پس از مصاحبه‌ی تشخیصی، شش بیمار مبتلا به اختلال بی‌خوابی مزمن که دارای ملاک‌های ورود به پژوهش بودند به طور تصادفی به سه گروه شامل رفتار درمانی شناختی، رفتار درمانی شناختی با تکنیک‌های فراشناختی و درمان دارویی تقسیم شدند. تمامی بیماران 6 مرتبه با استفاده از نسخه‌ی 10 ماده‌ای پرسش‌نامه باورها و نگرش‌های ناکارآمد درباره‌ی خواب و پرسش‌نامه‌ی فراشناخت‌ها، مورد سنجش قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده از تفسیر فراز و فرود متغیرها در نمودار، اندازه‌ی اثر و بهبودی تشخیصی استفاده شد. یافته‌ها: افزودن تکنیک‌های فراشناختی به رفتار درمانی شناختی، می‌تواند کارآمدی آن را درمورد درمان اختلال بی‌خوابی مزمن افزایش دهد. اندازه‌ی اثر مداخله‌ها نشان می‌دهد که رفتار درمانی شناختی با تکنیک‌های فراشناختی دارای بیش‌ترین اثر بر فراشناخت‌های ناکارآمد بود. هر دو درمان روان‌شناختی توانستند باورها و نگرش‌های ناکارآمد درباره‌ی خواب را کاهش دهند. درمان دارویی به خصوص در مراحل پیگیری 1 و 3 ماهه نتوانست کارآمدی بالایی داشته باشد. نتیجه‌گیری: افزودن تکنیک‌های فراشناختی به استاندارد طلایی حوزه‌ی درمان اختلال بی‌خوابی، منجر به افزایش کارآمدی درمان شد. این نتایج حتی سه ماه پس از پایان درمان، تداوم داشت.

Comparing efficacy of cognitive behavioral therapy with or without metacognitive techniques and Zolpidem 10 mg. on dysfunctional cognitions & metacognitions in people with chronic insomnia disorder: a multiple baseline single case

Introduction: Aim of the study was to comparing efficacy of cognitive behavioral therapy with or without and Zolpidem 10 mg. on dysfunctional cognitions metacognitions in people with chronic insomnia disorder. Method: The multiple baselines single case design was used for the research. After taking diagnostic interview, six patients with chronic insomnia who met inclusive criteria randomly assigned to three group included cognitive behavioral therapy, cognitive behavioral therapy with metacognitive techniques pharmacotherapy. All of patients assessed six times by 10item dysfunctional beliefs attitudes about sleep metacognition questionnaires. Data were analyzing using interpretation of changes of variables in the graph, effect size and diagnostic recovery. Results: Adding metacognitive techniques to cognitive behavioral therapy could increases its efficacy. Effect sized of all interventions was proved that cognitive behavioral therapy with metacognitive techniques has the most effect size on dysfunctional metacognitions. Both of psychological therapies decrease dysfunctional beliefs attitudes about sleep. Pharmacotherapy in particular 1 3 month followup hadn’t high efficacy. Conclusion: Adding metacognition techniques to gold standard in treatment of insomnia increases the treatment. The results continue even three month after discontinuing.