اثربخشی مداخله روان‌شناختی بر نگرش‌های ناکارآمد، سلامت عمومی و بهزیستی روان‌شناختی رانندگان اتوبوس

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله‌ی روان‌شناختی بر نگرش‌های ناکارآمد، سلامت عمومی و بهزیستی روان‌شناختی رانندگان اتوبوس بود. روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پسآزمون تک‌گروهی بود. به منظور انجام پژوهش، تعداد 158 نفر از رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی شهر تهران که برای شرکت در یک دورۀ آموزشی مداخلات روانی اجتماعی توسط این شرکت معرفی شده ‌بودند، ابتدا به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در چهار گروه تقسیم شدند و آموزش‌‌های مدیریت خشم، رانندگی انتقام ‌جویانه، ارتباط موثر و مدیریت استرس را دریافت کردند. مقیاس نگرش‌های ناکارآمد، پرسشنامه سلامت عمومی و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف به عنوان ابزار پژوهش به کار رفتند. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از شرکت‌‌کنندگان خواسته شد در دو مرحله پیش و پسآزمون به ابزارهای پژوهش پاسخ دهند. داده‌ها با استفاده از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله‌ی روان‌شناختی به‌طور معنی‌داری بر کاهش نگرش‌های ناکارآمد (p=0.03,f=4.47)، افزایش سلامت عمومی (p=0.01,f=6.85) و ارتقاء بهزیستی روان‌شناختی(p=0.02,f=5.21) رانندگان اتوبوس موثر بوده است.

Effectiveness of the psychological intervention on dysfunctional attitudes, general health and psychological well-being among bus drivers

The aim of this study was to investigate the effectiveness of psychological intervention on dysfunctional attitude, general health and psychological wellbeing of bus drivers. The research method was quasiexperimental with pretestposttest. In order to carry out this research, 158 bus drivers of the bus company in Tehran who were introduced by this company to participate in a training course &psychosocial interventions for drivers&, were selected according to the convenience sampling procedure, and were then randomly assigned to four groups recieving the trainings of anger, effective communication, and stress management. The instruments were Dysfunctional Attitude Scale, General Health Questionnaire and Ryff’s Scales of Psychological WellBeing. In order to collect the data, the participants were asked to answer both pre and posttest research scales. The data were analysed by multivariate analysis of variance. Findings show that the psychological intervention affected significantly on the reduction of dysfunctional attitude (F=4/47, P=0/03), promotion of general health (F=6/85, P=0/01) and psychological wellbeing (F=5/21, P=0/02) among bus drivers.