agricultural economic and environmental impacts of water resources management scenarios of agricultural sector in qazvin plain

With the widening of the gap in water supply and demand in recent years and the schemes of the ministry of energy to restore and balance underground tables, the agricultural sector is projected to be under increasing pressure due to the rationing programs and the allocation of water resources to other sectors with higher economic efficiency in water use. we explored the economic impacts of nonpricing policy of limiting water supply and the policies of water pricing, taxing, and subsidization as per each m³ water use over or below the average gross requirement of the planting pattern on the components of the agricultural sector in qazvin province using the data and statistics for the 2013-2014 growing season and the expansion of positive mathematical programming model with the maximum entropy approach. the results showed that the nonpricing policy of 50% limitation of water supply would have the highest economic return per m³ water use. it is estimated to be 0.23$. the highest reduction of chemical fertilizer use would be accomplished in the scenario of 50% limitation of water availability and the integrated scenario of 30% water availability limitation + 50% higher price for water. according to the comparison of employment per unit area visàvis the reference year under different scenarios, the scenario of 50% limitation of water supply (20% increase per ha versus the reference year) would be the best for employment creation followed by the integrated scenario of 30% limitation of water availability. since the nonpricing policy of limiting water availability would be more effective than the pricing policies in improving water use status and changing planting pattern, it is recommended to apply a combination of these policies in the studied region.

تاثیرات اقتصادی و زیست‌محیطی سناریوهای مدیریت منابع آب بخش کشاورزی در دشت قزوین

با  افزایش شکاف عرضه و تقاضای آب در سال های اخیر و اجرای طرح احیا و تعادل بخشی منابع آب زیرزمینی توسط وزارت نیرو پیش­بینی می­شود که فشار بر بخش کشاورزی در آینده از طریق سهیمه­بندی و بازتخصیص منابع آب از این بخش به بخش­های با اولویت بالاتر وارد شود. در این پژوهش آثار اقتصادی اجرای سیاست غیرقیمتی کاهش عرضه منابع آب،  سیاستهای قیمت گذاری آب و مالیات و یارانه به ازاء هر مترمکعب آب بیشتر مصرف شده یا صرفه جویی شده نسبت به میانگین نیاز ناخالص الگوی کشت بر مولفه­های بخش کشاورزی در استان قزوین بر اساس آمار و اطلاعات سال زراعی 9392 و با بسط یک الگوی برنامه­ریزی ریاضی مثبت با رهیافت حداکثر آنتروپی بررسی شده است. نتایج نشان داد که، سیاست غیر قیمتی عرضه آب به میزان 50 درصد بیشترین بازده اقتصادی هر متر مکعب آب مصرفی را داراست که میزان آن 2/771 تومان برآورد شده است. بیشترین کاهش مصرف کودهای شیمیایی در سناریوی 50 درصد کاهش آب در دسترس و سناریوی تلفیقی 30 درصد کاهش آب و 50 درصد افزایش قیمت آب مشاهده شده است. با مقایسه ی اشتغال در واحد سطح نسبت به سال پایه در سناریوهای مختلف بیشترین سطح اشتغال در سناریوی 50 درصد کاهش آب در دسترس و سپس سناریوی تلفیقی 30 درصد کاهش آب در دسترس ایجاد شده است. با عنایت به اینکه سیاست غیر قیمتی کاهش آب در دسترس در بهبود وضعیت مصرف آب، تغییر الگوی کشت موثرتر از سیاستهای قیمتی ذکر شده در مطالعه است پیشنهاد می گردد در منطقه ی مورد مطالعه تلفیقی از سیاستهای ذکر شده اعمال گردد.