|
|
بررسی روند تغییر نهاد وزارت و ایجاد وزارتخانههای جدید در جریان انقلاب مشروطه ایران
|
|
|
|
|
نویسنده
|
سادات نژاد فاطمه ,یزدانی مقدم سهراب ,مختاری محمدتقی
|
منبع
|
تاريخ ايران - 1399 - دوره : 13 - شماره : 1 - صفحه:121 -141
|
چکیده
|
نهاد وزارت نقطه ثقل نظم دیوانی ایران در طول تاریخ بوده است. وزیر با عنوان های مختلفی مانند وزیر اعظم و صدراعظم در راس این نظام قرار داشت و به دستیاری روسای دیوانها کشور را اداره می کرد. از دوره ناصرالدین شاه تکاپوهایی برای نوسازی دستگاه دیوان آغاز شد. این تلاشها دو وجه داشت: ایجاد وزارتخانههای چندگانه و تعدیل جایگاه صدراعظم. این امر که به منزله تغییر در نهاد وزارت بود، به سادگی امکانپذیر نبود، زیرا نهادها در برابر تغییر مقاومت میکنند. نتیجه آنکه تلاشها برای ایجاد نهاد جدید وزارت شکست خورد. تا پایان سلطنت مظفرالدین شاه با وجود آنکه عنوان های متعدد وزارتی خلق شد، اداره امور همچنان در دستگاه صدراعظم باقی ماند، بی آنکه «وزارتخانههای چندگانه» به نهاد تبدیل شده باشد. پژوهش حاضر کوشیده است با اتکا به منابع کتابخانهای و با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به بررسی این مطلب بپردازد که تغییر نهاد وزارت و ایجاد وزاتخانههای جدید به عنوان نهادهایی نو در جریان انقلاب مشروطه ایران چگونه امکانپذیر گردید؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد انقلاب مشروطه نیروی لازم را برای ایجاد تغییر ناگهانی در نهاد وزارت فراهم ساخت. تحقق این امر از خلال تثبیت معنایی جدید از مفهوم وزیر صورت گرفت. این تثبیت معنایی از رهگذر مفهوم «وزیر مسئول» محقق گردید. طرح مفهوم «مسئولیت» در دایره مفاهیم اداری و سیاسی ایران، ریشه در تلاشهای اصلاحطلبان دوره ناصری و مظفری داشت. پس از پیروزی مشروطه، تحقق حکومت مشروطه با «مسئولیت» وزرا یکسان تلقی شد. از سوی دیگر التهابات ماههای نخست پس از پیروزی انقلاب مشروطه، شکل دستگاه اجرایی و مفهوم وزارت را به مسئله محوری فعالان سیاسی بدل کرد. اتحاد این دو عامل زمینهساز دگرگونی نهاد وزارت، حذف عنوان های متعدد وزارتی قبل از مشروطه و خلق وزارتخانههای جدید به عنوان نهادهایی نو گردید
|
کلیدواژه
|
وزارت، وزیر مسئول، دولت مسئول، انقلاب مشروطه
|
آدرس
|
دانشگاه خوارزمی, ایران, دانشگاه خوارزمی, گروه تاریخ, ایران, دانشگاه خوارزمی, گروه تاریخ, ایران
|
پست الکترونیکی
|
mokhtari@khu.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Examination of the Process of Changing the Institution of the “vizierate” and Creating New Ministries During the Iranian Constitutional Revolution
|
|
|
Authors
|
Sadatnejad Seyedeh Fatemeh
|
Abstract
|
The institution of the “vizierate” was the center of Iran’s bureaucratic order throughout history. The “vizier” was at the head of the system with various titles, such as the grand chancellor, the chancellor, etc., were administering the country with heads of the bureaux assistance. Some efforts were made to renovate the Iran’s bureaucratic system from the time of Nasser alDin Shah. These efforts were twofold: the creation of multiple ministries and the modification of the position of the Chancellor. This was simply not possible as a change in the institution of the “vizierate”. Because the institutions resisted the change. By the end of the reign of Mozaffar alDin Shah, numerous ministerial titles were created, while the focus of affairs remained on the chancellery, without the &multiple ministries& being transformed. The present study, using a descriptiveanalytic method and library resources, attempts to answer the question of the quality of changing the institution of vizierate and creating modern ministries during the Iranian constitutional revolution. The findings of study show that the Constitutional Revolution provided the necessary force for a sudden change in the “vizierate” structure. This realization came about through a new meaning consolidation of the concept of “Vizier”. This semantic consolidation was realized through the concept of &responsible minister.& The concept of &responsible minister& in the bureaucratic and political contexts of Iran, had roots in the Nasseri and Mozaffari era reformists. Following the victory of the constitution, the realization of the constitutional government was considered as the &responsibility& of the ministers. On the other hand, the turbulences of the first months after the victory of the Constitutional Revolution transformed the form of the executive system and the concept of ministry into a central issue for political activists. The unification of these two factors provided the basis for a change in the institution of the “vizierate”, the removal of numerous preconstitutional ministerial titles, and the creation of new ministries as a new institution.
|
Keywords
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|