بررسی تاثیر سرریزهای تکنولوژی بر سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در ایران با رهیافت مدل تعادل عمومی قابل‌محاسبه پویا (dcge)

با توجه به نقش سرمایه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل تولید و تاثیر آن بر فعالیت‌های مولد و اشتغال‌زایی و کمیابی آن در اقتصاد کشورها، شناخت و بررسی عوامل موثر بر سرمایه‌گذاری و چگونگی اثرگذاری آن دارای اهمیت است. ازاین‌رو در تحقیق حاضر به‌منظور شبیه‌سازی آثار سرریزهای تکنولوژی بر متغیرهای اقتصادی و رفاهی بر سرمایه‌گذاری بخش غیردولتی در اقتصاد ایران از رهیافت الگوی تعادل عمومی محاسبه پذیر پویا بهره گرفته شد. بر این اساس، تغییرات در شاخص تولید بخش‌های مختلف اقتصادی، تغییرات مصرف و سطح قیمت‌ها، در قالب چهار سناریوی مختلف شامل دو برابر شدن سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، بهبود بهره‌وری از طریق سرریزهای تکنولوژی با لحاظ ضریب کسر 0.0062، افزایش 20 درصد واردات کالاهای سرمایه‌ای و واسطه‌ای و اعمال هم‌زمان سه سناریو قبل به‌عنوان سناریو چهارم ارزیابی شد. برای دستیابی به اهداف مطالعه از ماتریس حسابداری اجتماعی تدوین شده توسط مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال 1390 استفاده شد. نتایج نشان داد که به‌کارگیری سناریوهای اول و دوم، می‌تواند منجر به افزایش سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در بخش‌های اقتصاد ایران و رشد تولید ‌شود. همچنین، با به‌کارگیری سناریوی سوم میزان سرمایه‌گذاری بخش خصوصی کاهش می‌یابد. درنهایت نیز با اعمال سناریوی چهارم، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی، تولید، مصرف خانوار، صادرات، واردات و در نتیجه رفاه خانوارها نسبت به سایر سناریوها به میزان بیشتری افزایش می‌یابد.

investigating the impact of technology spillovers on the investment of iranian private sector: a dynamic computable general equilibrium model approach

considering the role of capital as one of the most important factors which can affect production, job creation, and productive activities, this study was an attempt to investigate factors which can influence investment and the way they do so. to this end, this study benefitted from a dynamic computable general equilibrium model approach to simulate the effects of technology spillovers on economic and welfare variables involved in the investment of iranian private sector in the country’s economy. accordingly, the study focused on changes in the production index of different economic sectors of iran and changes in the consumption and price levels in the form of four different scenarios, namely doubling foreign direct investment, improving productivity through technology spillovers by using a coefficient of 0.0062, increasing import of capital and intermediate goods by 20%, and simultaneous application of the aforementioned three scenarios by using the 2013 social accounting matrix for iran. the results revealed, application of the first scenario can lead to an increase in the level of private sector investment in all the 14 sectors of iran’s economy and cause production growth. moreover, application of the third scenario can cause the investment level of private sector to decrease. finally, consideration of the fourth scenario, as compared to the other three scenarios, can be accompanied by a more considerable increase in the levels of production, private sector investment, household consumption, export, import, and thus households’ welfare.