تطابق زمین دماسنجی بر اساس شیمی کانی و درجۀ حرارت دگرشکلی تودۀ گرانیت میلونیتی پل نوغان (پهنۀ سنندج-سیرجان)

تودۀ گرانیتی نوغان در شمال غربی شهرستان بویین میان دشت و در پهنۀ سنندج سیرجان قرار دارد. شکل توده، یک بیضوی کشیده با راستای شمال غرب جنوب شرق است. این توده، دگرشکلی شکل پذیر شدیدی را تحمّل کرده است و ساختارهای میلونیتی، مانند برگوارگی و خطوارگی در آن گسترش یافته اند. علاوه بر بافت اصلی آن که میلونیتی است، بافت هایی، مانند گرانولار سری ایت تا لپیدوگرانوبلاستیک نیز در آن مشاهده می شود. کانی های اصلی سنگ، کوارتز، فلدسپار پتاسیم، پلاژیوکلاز، بیوتیت و مسکوویت است و از میان کانی های ثانوی می توان به کلریت اشاره کرد. بیوتیت در این سنگ ها از نوع ماگمایی است و دوباره تبلور یافته است. کلریت های این سنگ ها محصول دگرسانی بیوتیت ها هستند. زمین دماسنجی بیوتیت ها و کلریت های بررسی شده به ترتیب، حرارت بین 398 تا 549 درجۀ سانتیگراد و 231 تا 252 درجۀ سانتیگراد را نشان می دهد که با ریزساختارهای موجود در سنگ تطابق خوبی دارد. ریزساختارهای پوششی از دانه های ریز شدۀ دوباره متبلور شده در حاشیه های پورفیروکلاست ها که ناشی از مهاجرت مرز دانه است (gbm)، خاموشی موجی صفحۀ شطرنجی با گسترش ریز دانه های بلوکی در دانه های کوارتز و حاشیۀ دانه های آمیبی شکل کوارتز در حرارت حدود 500 درجۀ سانتیگراد تشکیل می شوند. در حالی که ریز ساختارهایی مثل خاموشی موجی، انحلال فشاری در کوارتزها و بالشتک دومینویی، شکستگی های کششی در فلدسپارها، شکستگی ها و جابه جایی قطعات، چین خوردگی در بیوتیت در حرارت کم تر از 300 درجۀ سانتیگراد ایجاد می شوند.