سنگ‏‌ شناسی و زمین ‏‌شیمی توده گرانیتوییدی آرود، شمال علم‏‌ کوه، باختر البرز مرکزی

توده گرانیتوییدی آرود، در شمال علم ‌کوه و باختر البرز مرکزی واقع شده است. بر پایه ویژگی‌های صحرایی، سنگ‏‌نگاری و زمین ‏‌شیمیایی، این توده به سه واحد گرانیت، کوارتزمونزونیت و سینیت دسته‌بندی می‌شود. آلکالی ‏‌فلدسپار، پلاژیوکلاز، کوارتز، کانی‌های مافیک شامل بیوتیت و آمفیبول از کانی‌های اصلی سازنده این سنگ‌ها هستند که فراوانی آنها در سنگ‌های یادشده متفاوت است. زیرکن، اسفن و مسکوویت از کانی‌های فرعی این سنگ‌ها هستند. بافت این سنگ‌ها بیشتر گرانولار ناهمسان دانه و بافت‌هایی مانند همرشدی‌های گوناگون (بیشتر گرانوفیریک و گرافیک)، پویی‌کیلیتیک، اکسولوشن، متاسوماتیک و غربالی در بخش سینیتی، فابریک میلونیتی دیده می‌شود. این سنگ‌ها سرشت متاآلومین تا پرآلومین و منیزین دارند و غنی‏‌شدگی از عنصرهای lree و lile و تهی‌شدگی نسبی از عنصرهای hree و hfse با یک شیب کمابیش تند، غنی‏‌شدگی بیشتر از عنصرهای pb، k، la، rb و th و تهی‌شدگی نسبی از عنصرهای ti، p و y نشان می‌دهند. از دیدگاه زمین‌ساختی یک محیط کمان ماگمایی را با ساز و کار کششی بالای پهنه فرورانش و بیشتر پس از برخورد نشان می‌دهند که با فرایند دلامیناسیون و ذوبِ ‌بخشِ مافیک زیرینِ پوسته قاره‌ای همخوانی دارد و می‌توان پیدایش مذاب‌های آداکیتی نوع قاره‌ای (c-type adakite) در منطقه آرود به این الگو نسبت داد.

petrology and geochemistry of the aroud granitoid pluton, north of alam kuh, central western alborz

the central alborz, a tectono-stratigraphic terrane within the alborz mountains, underwent significant tectonic evolution linked to the late triassic cimmerian orogeny and the subsequent collision between the iranian microplate and the eurasian plate. previous geological investigations (e.g., alavi, 1996; stöcklin and hassanzadeh, 2001) have delineated distinct tectono-stratigraphic units and proposed polyphase orogenic models for the northern iranian alborz. these studies highlight the tectonic stability of the central western alborz from the late eocene to late miocene, correlating with miocene sedimentation patterns in central iran. furthermore, studies of major intrusive bodies in the central alborz (e.g., ghorbani et al., 2014) have characterized their calc-alkaline to alkaline nature and syn-orogenic emplacement, with examples such as the parachan intrusion exhibiting intermediate compositions (monzonite-monzodiorite) and shoshonitic to metaluminous geochemical signatures.regional geologygiven the significance of understanding magmatism and related processes in the context of neogene tectonomagmatic events in iran, a detailed petrological and geochemical investigation of the aroud intrusive body, located north of alam kuh and previously unstudied, is warranted. this study utilizes field observations, petrography, and whole-rock geochemistry to constrain the petrogenesis and magmatic processes responsible for its formation. the aroud pluton, exhibiting significant outcrop (baharfirozi et al., 2002), is situated within a complex geological setting encompassing units ranging from the late precambrian to recent (axen et al., 2001; asiabanha et al., 2012; alavi, 1996; ballato et al., 2015; stöcklin and hassanzadeh, 2001; esmaeli et al., 2007; valizadeh et al., 2008). these include precambrian sedimentary sequences, paleozoic conglomerates and shales (equivalent to the lalun formation), paleozoic dolomites and limestones, ordovician micaceous sandstones, and carboniferous (mubarakeh formation) carbonate units. the aroud pluton, with a north-south trend, is mapped as neogene in age (baharfirozi et al., 2002) and its emplacement is likely linked to the major thrust tectonics of the central alborz, suggestive of a back-arc setting. detailed petrographic and geochemical analyses will elucidate the petrogenesis of this pluton and its implications for the regional tectonomagmatic .