تاثیرچرخه‌های یخ‌زدن و آب شدن بر چسبندگی بین بتن جدید و قدیم با متغیرهای موثر متفاوت

اضافه کردن بتن تازه به روی بتن قدیمی یک روش معمول برای تعمیر یا تقویت سازه‌ها می‌باشد. در این تحقیق جهت ارزیابی مقاومت برشی و کششی محل اتصال بتن قدیم و جدید تحت چرخه های متوالی یخ‌زدن و آب شدن از بتن جدید با مقدار سیمان 350،300 و400 کیلوگرم بر مترمکعب و سه نسبت آب به سیمان 0/4، 0/45، 0/5 و مواد حباب ساز با مقادیر 0، 0/1، 0/2، 0/3 و0/4 وزن سیمان مصرفی استفاده شده است. در ادامه 300 چرخه متوالی یخ‌زدن و آب شدن پس از 3 ،7 و 28 روز عمل‌آوری روی نمونه‌ها صورت پذیرفت. دوره‌های یخ‌زدن و آب شدن شامل پائین آوردن دمای نمونه‌ها از 4 درجه سانتیگراد به 18- درجه سانتیگراد و بالا بردن آن از 18- درجه سانتیگراد به 4 درجه سانتیگراد می‌باشدکه این امر به طور متناوب و در مدت زمان 4 ساعت برای هر چرخه آب‌شدن و یخ‌زدن صورت گرفت. نمونه‌ها به مدت 3 ساعت به حالت یخ‌زدن و 1 ساعت در داخل آب جهت طی فرآیند آب‌شدن قرار داده شد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که تاثیر چرخه های یخ‌زدن و آب شدن بر مقاومت برشی بیش از مقاومت کششی باند اتصال می‌باشد و افزایش درصد وزنی مواد حباب‌ساز، بیشترین تاثیر را در دوره عمل‌آوری 28 روزه روی تنش برشی دارد و با افزایش درصد وزنی مواد حباب‌ساز از صفر به 0/4، اختلاف مقدار تنش برشی در شرایط با و بدون چرخه یخ‌زدن و آب شدن کم می‌شود. بیشترین کاهش مقاومت برشی باند اتصال پس از اعمال چرخه دمایی در میزان مواد حباب ساز صفر می‌باشد به طوری که برای نمونه 28 روزه بتن در نسبت آب به سیمان و مقدار سیمان‌های مختلف، میزان مقاومت برشی به طور متوسط 93 درصد کاهش می‌یابد. مطابق نتایج این تحقیق، با افزایش درصد وزنی مواد حباب‌ساز از صفر به 0/4، برای بتن با مقدار سیمان300، 350 و400 کیلوگرم‌بر‌مترمکعب، میزان تنش برشی برای نسبت آب به سیمان‌ها و دوره‌های عمل‌آوری مختلف به طور متوسط به ترتیب، 15، 14 و 11 درصد کاهش می‌یابد. برای شرایط آزمایشگاهی با چرخه یخ‌زدن و آب شدن، میزان تنش برشی با افزایش درصد وزنی مواد حباب ساز به طور چشمگیری افزایش می‌یابد به طوری که برای بتن با مقدار سیمان 300، 350 و 400 کیلوگرم‌بر‌مترمکعب در دوره عمل آوری 28 روزه و نسبت آب به سیمان 0/45، با افزایش درصد وزنی مواد حباب‌ساز از صفر به 0/4 میزان تنش برشی از مقدار بسیار ناچیز 0/42، 0/45 و 0/47 به 2/59، 2/91 و 2/99 مگاپاسکال می‌رسد.با افزایش نسبت آب به سیمان در شرایط بدون چرخه یخ‌زدن و آب شدن، میزان مقاومت برشی روند کاهشی دارد ولی در شرایط با چرخه یخ‌زدن و آب شدن، مقاومت برشی ابتدا روند افزایشی و سپس کاهشی دارد به طوری که بیشترین مقدار مقاومت برشی در نسبت آب به سیمان 0/45 رخ می‌دهد. همچنین بیشترین مقاومت اتصال پس از اعمال چرخه های یخ‌زدن و آب شدن در نمونه ها، پس از 3 روز عمل‌آوری در نسبت آب به سیمان 0/4، مقدار سیمان 400 کیلوگرم بر متر مکعب و استفاده از 0/4 درصد وزن سیمان مصرفی به عنوان حباب ساز رخ می‌دهد.

the effect of freezing and thawing cycles on the adhesion between new and old concrete with different secondary factors

adding fresh concrete to old concrete is a common method for repairing or strengthening structures. in this research, in order to evaluate the shear and tensile strength of the joint of old and new concrete under successive cycles of freezing and thawing of new concrete with cement grades of 300, 350 and 400 kg/m3 and three water-to-cement ratios of 0.4, 0.45, 0.5 and bubble-making materials with amounts of 0.0, 0.1, 0.2, 0.3 and 0.4 of the weight of cement used. then, 300 consecutive cycles of freezing and thawing were performed on the samples after 3, 7 and 28 days of processing period. freezing and thawing periods include lowering the temperature of the samples from 4°c to -18°c and raising it from -18°c to 4°c, which is done alternately and in a period of 4 hours for each thawing-freezing cycle. the samples were frozen for 3 hours and placed in water for 1 hour for the thawing process. the results of this research show that the effect of freezing and thawing cycles on the shear strength is more than the tensile strength of the bond and the increase in the weight percentage of the bubble-making material has the greatest effect on the shear stress during the 28-day processing period, and with the increase in the weight percentage of the bubble-making material from zero to 0.4, the difference in the amount of shear stress in the conditions with and without the freezing and thawing cycle decreases. the maximum decrease in the shear strength of the joint bond after the application of the temperature cycle is zero in the amount of bubble-making material, so that for a 28-day concrete sample, the shear strength decreases by 93% on average in the ratio of water to cement and different grades of cement. according to the results of this research, with the increase in the weight percentage of bubble-making materials from zero to 0.4, for concrete with 300, 350 and 400 kg/m3 grade, the amount of shear stress for different water-cement ratios and different processing periods decreases on average by 15%, 14% and 11%, respectively. but for laboratory conditions with freezing and thawing cycles, the amount of shear stress increases significantly with the increase in the weight percentage of bubble-making materials, so that for concrete with 300, 350 and 400 kg/m3 grade in the 28-day processing period and the ratio of water to cement 0.45, with the increase in the weight percentage of bubble-making materials from zero to 0.4, the amount of shear stress reaches from a very small value of 0.42, 0.45 and 0.47 to 2.59, 2.91 and 2.99 mpa. with the increase of water-cement ratio in conditions without freezing and thawing cycle, the amount of shear strength decreases, but in conditions with freezing and thawing cycles, the shear strength first increases and then decreases, so that the highest value of shear strength occurs in the water-cement ratio of 0.45. also, the highest bond strength after applying freezing and thawing cycles in the samples, after 3 days of processing in water to cement ratio of 0.4, grade of 400 kg/m3 and using 0.4% of cement weight used as bubble material occurs.