تنوع رویکردی به دزدی دریایی(تقابل کالایی سازی امنیت توسط غرب و نگرش ضد سلطه ج.ا. ایران)

کشورها به عنوان واحدهای نظم سیاسی بین‌المللی نه تنها دارای حقوق و تکالیف هستند، بلکه می‌توانند همچون اشخاص حقیقی و حقوقی هدف تجاوز به حقوقشان قرار گیرند و به نوعی بزه‌دیده شوند. یکی از جرایمی که از دیرباز علیه کشورها رخ داده، دزدی دریایی است. این پژوهش، با تمرکز بر تفاوت رویکرد ایران و غرب در مواجهه با دزدی دریایی، به بررسی علل این تفاوت راهبردی پرداخته است. فرضیه پژوهش بر این مبنا استوار است که رویکرد ایران، برخلاف غرب، بر مبنای سیاست خارجی ضدسلطه شکل گرفته است. در حالی که غرب با تکیه بر ایدئولوژی نئولیبرالیستی، امنیت دریایی را کالایی‌سازی کرده و از آن به عنوان ابزاری برای تحکیم هژمونی خود بهره می‌برد، ایران تلاش کرده است با اتخاذ رهیافتی مستقل، از وابستگی به نظام بین‌المللی مسلط اجتناب کند و الگوی بازدارنده‌ای را در برخورد با دزدی دریایی تدوین نماید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ایران با دو نوع دزدی دریایی مواجه است: دزدی دریایی شخصی، که به صورت سنتی توسط گروه های مسلح در آبهای بین‌المللی انجام می‌شود، و دزدی دریایی دولتی، که در قالب تحریم‌ها و توقیف کشتی‌ها به دلایل سیاسی و اقتصادی اجرا می‌شود و مشروعیت حقوقی ظاهری یافته است. ایران در برابر دزدی دریایی شخصی، از سازوکارهای متعارف دفاعی و امنیتی استفاده کرده و در برابر دزدی دریایی دولتی، الگوی تقابلی بازدارنده‌ای را به کار گرفته که تا حدی توانسته است صدمات ناشی از این پدیده را جبران کند. رویکرد پژوهش توصیفی-تحلیلی است و داده‌ها از طریق روش‌های اسنادی و کتابخانه‌ای گردآوری شده‌اند.

the diversity of approaches to maritime piracy: the commodification of security by the west vs. iran's anti-hegemonic perspective

states, as entities within the international political order, possessboth rights and obligations but may also be subjected to violations of these rights, effectively becoming victims. one of the longstanding transgressions against states has been maritime piracy. this study examines the contrasting approaches of iran and the west inaddressing piracy, focusing on the underlying strategic differences.the research hypothesis suggests that iran's approach is shaped by itsanti-hegemonic foreign policy, whereas the west, adhering toneoliberal ideology, has commodified maritime security, using it as atool to reinforce its global dominance. while the west integratesmaritime security into its hegemonic strategies, iran pursues anindependent deterrence model, resisting reliance on the prevailinginternational system. the findings reveal that iran encounters twotypes of piracy: conventional piracy, carried out by armed groups ininternational waters, and state-sponsored piracy, involving thepolitically and economically motivated seizure of ships under a façadeof legal legitimacy through sanctions and detentions. in response toconventional piracy, iran employs conventional defense and securitymechanisms, while in dealing with state-sponsored piracy, it adopts acounter-deterrent strategy that has somewhat mitigated the damagesincurred by such actions.