جایگاه همکاری های اجتماعی در تحقق جامعه مطلوب اسلامی بر مبنای قاعده تعاون

پرسش محوری پژوهش حاضر این است که قاعده تعاون از چه طریقی می تواند منجر به تقویت همکاری های اجتماعی و رسیدن به جامعه مطلوب اسلامی منجر شود؟ با مبنا قرار دادن فقه اجتماعی، نتایج پژوهش نشان داده است که قاعده تعاون در گسترش فرهنگ مشارکت عمومی، نهادسازی در عرصه اجتماعی، مسوولیت پذیر کردن شهروندان و ترویج حس نوع دوستی و همکاری اجتماعی در امور خیریه نقش مهمی ایفا می نماید. جلوه عینی قاعده تعاون، تشکیل نهادهای مدنی در چارچوب قانون اساسی و اصل 26 قانون اساسی، شوراهای اسلامی و بهره گیری از تعامل مردم و آمادگی مردمی برای مقابله با بحران های سیاسی و اجتماعی است. همچنین قاعده مزبور در جمهوری اسلامی ایران می تواند به مردمی سازی حکمرانی متعالی بر مبنای نقش آفرینی مردم در عرصه های مختلف و کمک به تحقق اهداف نظام اسلامی منجر شود. قانون اساسی و رویکرد امام خمینی (ره)، نیز  حامی مشارکت نهادی و همگانی مردم در امور سیاسی و اجتماعی است. جلوه اجتماعی همکاری بر مبنای تعاون، اخوت و برادری و جلوه سیاسی آن در حمایت از احزاب و نهادهای سیاسی مردم محور تجلی پیدا می کند. در مقاله حاضر از روش توصیفی و تحلیلی و ابزار کتابخانه ای استفاده شده و چارچوب نظری تحقیق نیز فقه اجتماعی است که در اینجا ناظر بر عملیاتی کردن قاعده تعاون در عرصه همکاری اجتماعی است.

the role of social cooperation in achieving an ideal islamic society based on the principle of cooperation

each social system, relying on the principles and values of thatsociety and in the light of cultural, religious beliefs, traditions andsocial customs, tries to create a suitable framework for improvingsocial cooperation. this issue is also very important in the eyes ofislam, and considering the importance of cooperation andparticipation between people on the one hand and people with thepolitical system with each other and vice versa, some jurisprudentialrules such as cooperation come to mind. in other words, the rule of cooperation shows us the importance of social, economic, political and civil cooperation, in the light of which the political system can also be influenced and organized based on the principles and ideals ofislam such as justice, freedom, human dignity and happiness.therefore, establishing a link between the social and political arenas in the establishment of an islamic system or achieving a desirablesociety is part of the effort of the people (and not just politicians) whocan establish the social and cultural system as a support for thepolitical system and benefit from its results. the necessity felt forwriting the present text is to find a solution from religious texts andjurisprudential rules in islamic society that can be operationalized inthe political and social arena and transform social cooperation as atool for solving political and social problems. specifically, theoutbreak of war, insecurity, social and political uprisings, eveneconomic problems such as high prices, inflation and the pressuresresulting from them, if they are without the element of socialcooperation, become a political and security crisis for the islamicsystem. therefore, the effort to make social cooperation effective inrealizing the desired islamic society is an effort to help confrontthreats against the islamic system that can be achieved based on theprinciple of cooperation.