>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی تاثیر کاربرد کودهای زیستی و تیمارهای آبی بر عملکرد، اجزای عملکرد و شاخص تورم اسفرزه(plantago ovata forssk.)  
   
نویسنده رمرودی محمود ,باقری مریم ,فروزنده محمد
منبع بوم شناسي كشاورزي - 1398 - دوره : 11 - شماره : 3 - صفحه:1037 -1048
چکیده    این آزمایش با هدف بررسی تاثیر کاربرد کودهای زیستی و تیمارهای آبی بر عملکرد، اجزای عملکرد و شاخص تورم اسفرزه(plantago ovata forssk.) به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی در سال زراعی 94-1393 اجرا شد. سطوح مختلف تنش خشکی شامل 80، 60 و 40 درصد ظرفیت زراعی به‌عنوان عامل اصلی و کود زیستی در چهار سطح شامل نیتروکسین، فسفات بارور 2، نیتروکسین + فسفات بارور 2 و شاهد (محلول‌پاشی با آب معمولی) به‌عنوان عامل فرعی بود. نتایج نشان داد که تعداد پنجه و سنبله در بوته و وزن هزار دانه تحت تاثیر تنش خشکی و کود زیستی در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار شد، به‌طوری‌که با کاهش تعداد آبیاری ویژگی‌های فوق کاهش یافت و کاربرد کودهای زیستی سبب افزایش آن‌ها گردید. برهم‌کنش تنش خشکی و کود زیستی تاثیر معنی‌داری در سطح احتمال یک درصد بر تعداد دانه در سنبله و عملکرد دانه و در سطح احتمال پنج درصد بر ارتفاع بوته، شاخص تورم و درصد موسیلاژ داشت. بیش‌ترین تعداد دانه در سنبله و عملکرد دانه از تیمار 80 درصد ظرفیت زراعی توام با کود زیستی نیتروکسین و کم ترین آن‌ها از تیمار 40 درصد ظرفیت زراعی و عدم کاربرد کود زیستی (شاهد) به‌دست آمد که به‌ترتیب به‌میزان 47.4 و 54.3 درصد افزایش داشتند و بیش‌ترین درصد موسیلاژ از تیمار 40 درصد ظرفیت زراعی توام با کاربرد فسفات بارور 2 حاصل شد. براساس نتایج در شرایط این تحقیق، دستیابی به حداکثر عملکرد دانه گیاه دارویی اسفرزه، تلقیح بذر با کود زیستی نیتروکسین و تامین نیاز آبی مناسب (80 درصد ظرفیت زراعی) برای گیاه می‌باشد.
کلیدواژه تعداد سنبله، تنش خشکی، عملکرد دانه، موسیلاژ، نیتروکسین
آدرس دانشگاه زابل, پژوهشکده کشاورزی, ایران, دانشگاه زابل, پژوهشکده کشاورزی, ایران, دانشگاه زابل, پژوهشکده کشاورزی, ایران
 
   Effect of Application of Biofertilizers and Water Treatments on Yield, Yield Components and Swelling Index of Isabgol (Plantago ovata Forssk.)  
   
Authors ramroudi Mahmood ,Baghri mayram ,forouzandeh Mohammad
Abstract    Introduction;Isabgol belongs to the plantaginaceae family. It is known for its gentle laxative, cooling and diuretic properties. Some recent researches have shown that they may be effective in lowering cholesterol and controlling certain types of diabetes. Water is the limiting factor for biomass production in many countries around the world, particularly in arid and semiarid areas. On the other hand, drought has been a serious problem in Iran in recent years. Drought stress reduces the biomass of many crops and medicinal plants as well as decrease of the concentration of nutrients in plants. Several scientists have shown that a plant under stress will produce secondary metabolites that may influence its medicinal properties. Water is one of the most important environmental factors that have a significant influence on the growth and active ingredient of medicinal plants. Water shortages cause serious damage in plant growth and development. During drought and salinity absorption will decrease due to the high concentration of salts in the root zone and increasing the osmotic potential of the soil nutrients. Therefore, a decrease in the soil moisture reduces rate and amount of nutrient absorption by plants. Organic fertilizers under drought stress mitigate impact of drought stress by increasing proline, soluble sugars and absorption of potassium and phosphorus and increase crop yield (Rahimzade, 2009). Biofertilizers are inputs containing microorganism which are capable of mobilizing nutritive elements from complex and nonusable form to simple and usable form through biological processes. Also, biofertilizers can be substituted and an ideal candidate for commercial fertilizers in sustainable agriculture. The present investigation aims to study the use of deficit irrigation and different biofertilizer treatments in an appropriate manner, to achieve the highest quantitative and qualitative yield of isabgol.;Materials and Methods;A field experiment was conducted based on splitplot in randomized complete blocks design with three replications at Darmian city, South Khorasan in 20142015 growth season. The mainplots were levels of drought stress including 40, 60, 80 of field capacity (FC) and subplots were different biofertilizers including nitroxin, phosphate barvar 2, combination (nitroxin + phosphate barvar 2) and control (spray with water). In this experiment traits measured including plant height, number of tiller per plant, number of spike per plant, number of seed per spike, thousand–seed weight, seed yield, turgid index, mucilage percentage and mucilage yield.;Results and Discussion;The results indicated that the number of tiller and spike per plant and thousandseed weight were significant (p≤0.01) under drought stress and biofertilizer. The highest number of seeds per spike was obtained from 80% field capacity with nitroxin application and the lowest was obtained from 40% FC and nonapplication fertilizer. By increasing drought stress, the number of seeds per spike decreased. Interaction of drought stress and biofertilizer had significant effect on plant height, number of seed per spike, seed yield, swelling index and mucilage percentage. The highest 1000seed weight was obtained from 80% FC, which did not have significant difference with 60% FC. The highest numbers of seed per spike and seed yield were obtained from 80% FC along with nitroxin application and the lowest of them were obtained from 40% FC and no fertilizer (control), which increased by 47.4 and 54.3 percent, respectively. The maximum mucilage percentage was achieved from 80% FC along with phosphate barvar 2 application, although not significant across other fertilizer treatments.;Conclusions;In general, for achievement of maximum isabgol yield, inoculate seed with biofertilizer and providing plants water requirements would be appropriate.
Keywords
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved