روش‌شناسی پارادایمیک مقالات اثباتی فقر در ایران

فقر یکی از مسائلی است که ابعاد گوناگون زندگی انسان را متاثر می‌سازد و برآمده از علل و عوامل بسیاری از حوزه‌های گوناگون است و برای مبارزه با آن به نظریه‌ای علمی و کارآمد نیاز است. یکی از موانع مبارزه با فقر در ایران فقدان نظریه‌ای بومی است که بسیاری از صاحب‌نظران معتقدند به‌دلیل غیرعلمی‌‌بودن و ناکارآمدی پژوهش‌‌های جامعه‌شناختی در ایران است. ما بر این باوریم که یکی از علل اصلی این غیرعلمی‌‌بودن، به معنای پارادایمیک‌نبودن یا فقدان انسجام پارادایمی این پژوهش‌هاست. یکی از راه‌های برطرف‌کردن این مسئله، نقد روش‌شناختی یا روش‌شناسی پارادایمیک پژوهش‌های انجام‌شده است تا این کاستی‌ها را آشکار سازد و به‌مرور در پژوهش‌های اجتماعی کاهش یابند و پژوهش‌ها بیشتر به چهارچوب‌های پارادایمی پارادایم مرجع خود نزدیک شوند و به دستاوردهای علمی‌تر و کارآمدتری دست یابند. بر همین اساس، در این پژوهش به‌دلیل اینکه اغلب مقالات جامعه‌شناختی دربارۀ فقر ذیل پارادایم اثبات‌گرایی انجام شده‌اند، به‌کمک لوازم روش‌شناختی پارادایم اثبات‌گرایی به روش‌شناسی پارادایمیک این پژوهش‌ها پرداختیم و کوشیدیم اثبات کنیم این پژوهش‌ها دست‌کم فاقد یکی از ویژگی‌های بنیادین پژوهش اثباتی هستند که بر این اساس، نقدهای بنیادین پارادایمیک به این پژوهش‌ها عبارت‌اند از: 1. نتایج ازپیش‌معلوم و فقدان معرفت‌افزایی؛ 2. فقدان پیش‌بینی و پیشنهاد و کنترل؛ 3. فقدان سنجش بی‌طرفی ارزشی؛ 4. بی‌توجهی به ملزومات نظریه‌بار‌بودن مفاهیم.

paradigmatic methodology of proof articles on poverty in iran

poverty is a pervasive problem that impacts various aspects of human life and is caused by a range of factors. to address this issue effectively, a practical and scientifically-sound approach is necessary. however, in iran, a homegrown theory for tackling poverty is lacking, which some experts attribute to the ineffective nature of social research in the country. we believe that one of the main reasons for this non-scientific approach is the absence of a coherent paradigmatic framework in these studies. by critically examining the methodological and paradigmatic frameworks of poverty studies, we can identify their shortcomings and gradually move towards a more scientific and effective approach. in this study, we focus on social studies of poverty in iran, which have primarily relied on a positivist framework. through a methodological and paradigmatic analysis, we aim to demonstrate that these studies have certain limitations, such as pre-determined results and a lack of value neutrality, which are fundamental attributes of positivist research. our findings can help move social research in iran closer to the goal of achieving more scientific and effective outcomes.