مدل سازی تخمین تعداد بهینه تجهیزات و نیروی انسانی موردنیاز فرایندهای عملیاتی در شرایط عدم اطمینان (مطالعه موردی: صنعت نساجی)

در طراحی سیستم های صنعتی، تعیین تعداد بهینه ماشین آلات و نیروی انسانی تاثیر بسزایی در هزینه های طراحی و ساخت دارد و به افزایش راندمان و بهره وری صنعت می انجامد. تاکنون روش های مختلفی برای تخمین تعداد منابع مورد نیاز فرایندهای عملیاتی ارائه شده است. قابلیت اطمینان نتایج این روش ها به برآورد اطلاعات ورودی بستگی دارد که در شرایط عدم اطمینان، ماهیت مبهمی دارد و می تواند منجر به ارائه اطلاعات غلط شود؛ از این رو هدف مطالعه حاضر، پیشنهاد چارچوب جدیدی برای تعیین تعداد بهینه ماشین آلات و نیروی انسانی با بهره گیری از منطق فازی است. از روش مجموعه فازی برای تعیین درصد ضایعات و زمان مورد نیاز برای تکمیل فرایندهای عملیاتی در قالب اعداد فازی مثلثی استفاده شده است. همچنین به منظور اثبات کاربردی بودن مدل و با توجه به اهمیت ارتقای بهره وری در صنایع نساجی ایران، مدل پیشنهادی در یک مطالعه موردی از صنعت نساجی استفاده شده و مقایسه نتایج آن با نتایج روش استاندارد صورت گرفته است. براساس نتایج، تفاوت فراوانی میان تعداد تجهیزات و نیروی انسانی برآوردشده به کمک این روش با تعداد منابع برآوردشده از روش استاندارد وجود دارد که این اختلاف ها می تواند تاثیری منفی بر عملکرد و استفاده بهینه از ظرفیت ایجادشده داشته باشد. با توجه به نتایج مدل پیشنهادی، اطلاعات جامع تر و دقیق تری در شرایط عدم اطمینان فراهم شده است که می تواند برای تصمیم گیری های مناسب درمورد بازنگری ظرفیت استفاده نشده، کاهش هزینه های منابع بی استفاده و افزایش کارایی و بهره وری صنایع کاربرد داشته باشد.