تعیین ظرفیت قابل تحمل واقعی مسجد شیخ لطف الله اصفهان

در فرآیند برنامه ریزی و مدیریت توسعه پایدار گردشگری، شناخت توان و تناسب جاذبه ها و به کارگیری روش های کمّی برای برآورد مقادیر استفاده از منابع موجود در آن ها، در محدوده های مکانی و زمانی مشخص نقش کلیدی را ایفا می کنند. امروزه با افزایش گردشگری فرهنگی هدف بسیاری از گردشگران از سفر به یک منطقه بازدید از بناهای تاریخی منطقه می باشد. اما هجوم خیل عظیم گردشگران به بناهای تاریخی به دلیل ساختارها و ویژگی های خاص آن ها می تواند آسیب های جبران ناپذیری را در پی داشته باشد. بنابراین ضروری است تا با آگاهی از ظرفیت های اماکن تاریخی گردشگری در کشور از تخریب آن ها جلوگیری شود و برنامه ریزی ها متناسب با شرایط موجود انجام پذیرد. تعیین ظرفیت قابل تحمل یکی از روش های موثر در جهت حفاظت از جاذبه های گردشگری است. در این پژوهش پس از تعیین شاخص های موثر در برآورد ظرفیت پذیرش بنا، با به کارگیری روش کمّی (tcc) تعداد گردشگرانی که می توانند به صورت فیزیکی و واقعی در مسجد شیخ لطف الله حضور یابند، محاسبه شده است. بنابر آمارهای در دسترس، نتایج حاصله نشان می دهد که تعداد بازدیدکنندگان مسجد شیخ لطف الله تنها در نوروز از میزان ظرفیت قابل تحمل واقعی روزانه بنا بیشتر بوده و در سایر ماه های سال از میزان ظرفیت قابل تحمل واقعی ماهانه بسیار پایین تر بوده است. لذا سیاستگذاری های لازم برای بهره برداری از این بنا در ایام اوج و ایام رکود ضرورتی اجتناب ناپذیر بوده و از رسیدن آسیب های جبران ناپذیر به این بنای تاریخی جلوگیری می کند.واژگان کلیدی: ظرفیت قابل تحمل واقعی، توسعه پایدار، گردشگری پایدار، مسجد شیخ لطف الله.