شفابخشی در منظر سازی با غهای دوره قاجار

مروری بر مطالعات محققان در خصوص تاثیر متقابل انسان و محیط نشان می دهد که دگرگونی محیط نه تنها به سویتعادل و بازیابی روان انسان پیش نمی رود بلکه هرلحظه بر این بحران دامن می زند. بررسی پژوهش ها به تاثیر منظرطبیعی بر سلامت فرد و بهداشت روحی و جسمی او تاکید دارد، از آنجا که منظر شفابخش فضایی با قابلیت کاهش تنشو بازگشت به سلامت روحی و جسمی برای فرد فراهم می کند، هدف از این تحقیق شناسایی میزان شفابخشی منظر باغایرانی در دوره قاجار بر سلامت فرد است. چرا که باغ سازی ایرانی با نزدیک کردن انسان به طبیعت زمینه ای برای رهاییاز فشار روانی فراساحل های روزمره را فراهم می کند. نقش اصلی شفابخشی منظر فراهم کردن محیطی طبیعی و سالمجهت تاثیرگذاری بر رفع مشکلات جسمی،آرامش فردی از شرایط ناگوار، و افزایش میزان سرزندگی فرد و به طور کلیارتقا و تسریع فرآیند بهبود و سلامت فرد است و باغ سازی دوره قاجار، که خود زمینه ساز پارک سازی امروز است می تواندفرصتی برای بازتاب مولفه های موثر بر سلامت شهروندی در منظر شهری معاصر فراهم نماید. روش تحقیق شامل مطالعهو بررسی کتابخانه ای، مشاهده، و ثبت اطلاعات پژوهش در رابطه با جامعه آماری و آزمودن آ نها به کمک پرسشنامهاست. ترجیحات بازدیدکننده سه نمونه باغ از باغ های دوره قاجار با استفاده از پرسشنامه ای در زمینه میزان تاثیر چهارعنصر تشکیل دهنده باغ ) گیاه، آب، عناصر مصنوع، شکل زمین ( در بهبود سلامت فرد در چهار معیار )شفای احساسی،فیزیولوژیکی، شناختی، رفتاری ( مورد ارزیابی قرار گرفته و نتایج حاصل از طریق نرم افزار access مورد تحلیل قرارمی گیرد. تحلیل و تلفیق معیار های موثر بر سلامت با عناصر تشکیل دهنده باغ نشان می دهد که ارتباط تنگاتنگی بینمنظر و سلامت فرد وجود دارد و در مقایسه با محیط مصنوع تمایل بیشتر فرد به باز گشت به محیط طبیعی را موجبمی سازد با توجه به اینکه در ترجیحات انتخاب مناظر سه نمونه باغ، تفاوتی چشمگیری وجود ندارد طبق آزمایش تجربیپژوهش، هر یک از این باغ ها را می توان منظر شفابخش قلم داد کرد