بررسی تعامل اصول معماری ایرانی و انرژی خورشیدی از منظر فرم، تقارن و جهت گیری، نمونه موردی: خانه ی عباسیان کاشان

در این نوشتار سعی بر آن است تا ورای آنچه که به عنوان اصول پایداری در معماری سنتی ایران مطرح می شود، نظامقانونمند مسلط بر معماری ایرانی که نمودی فاخر از توجه به انطباق با مسایل اقلیمی و استفاده ی بهینه از انرژیخورشیدی است را با بهره گیری از نرم افزارهای شبیه ساز انرژی نظیر اکوتکت 1، سولار تولز 2 و وِدِر تولز 3 تحلیل کرده و بهبیان نتایج به زبان گرافیک بپردازد. در پژوهش حاضر بر اساس داده های اقلیمی تهیه شده به روش ساندیا، ابتدا میزاندریافت انرژی خورشیدی عناصر مختلف خانه ی عباسیان کاشان مورد تحلیل واقع شده و سپس عملکرد معماری ایرانیدر نحوه ی ایجاد برهمکنش میان جهت گیری، فرم و تقارن با خورشید بررسی گردیده است. ابزارهای اصلی تحلیل در اینپژوهش شامل نرم افزارهایی نظیر اِکوتِکت آنالیز 4، رِویت 5 و اِسکِتچ آپ 6 می باشند. به گونه ای که عملیات تعیین زون هایحرارتی نمونه در نرم افزار رِویت و مدل سازی در نرم افزار اِسکِتچ آپ انجام می گیرد. محاسبات تابش خورشیدی در انواعمستقیم و پراکنده نیز در اِکوتِکت انجام گرفته است. همچنین، مطالعات خورشیدی با استفاده از ریزنرم افزارهای هماهنگبا اِکوتِکت، نظیر سولار تولز و وِدِر تولز صورت گرفته است. نتایج این تحقیق، نشان خواهد داد که عناصر خانه ی ایرانی،متناسب با زندگی انسان در طول سال، میزان دریافت حرارت را بر مبنای عملکرد فضا ها در شمال و جنوب، شرق وغرب، به صورتی متعادل توزیع کرده و خانه ی ایرانی را به عنوان سامانه ای هماهنگ با حرکت خورشید، معرفی می نماید.بنابراین، می توان این گونه نتیجه گرفت که سامانه ی حرارتی خانه ی ایرانی برگرفته از اصولی است که نه تنها موجب ایجادنظامی هماهنگ در ساختار معماری سنتی ایران شده است، بلکه تعریف کننده ی مسیری است که بنای ایرانی هماهنگیخود را با محیط (در جهت آسایش انسانی) اثبات می نماید.