تبارشناسی پارک های شهری دوره پهلوی اول، نمونه موردی: باغ ملی تهران

پار کها به عنوان یک از مهمترین عناصر در فضای سبز شهری، نقش بسیار مهمی در زندگی اجتماعی و مراودات فرهنگیشهرنشینان دارند. در فرهنگ ما اگر چه ایجاد فضای سبز به معنای خاص آن به صورت باغ پیشینه بسیار کهنی داردو به دوره هخامنشیان باز می گردد، اما از اواسط دوره قاجار و به دنبال افزایش مراودات ایران با غرب، شاهد تاثیر پذیریسبک باغسازی در ایران از سبک های غربی می باشیم. با این حال حضور پارک های شهری به مفهوم امروزی در فضای شهرهای ایران سابقه چندان طولانی نداشته و به ابتدای دوره پهلوی اول باز می گردد. «باغ ملی تهران » که از آن به عنواننخستین پارک عمومی شهری در ایران یاد می گردد، اگر چه دارای عمر بسیار کوتاهی در ابتدای قرن حاضر بوده است،ولی اهمیت بسیار زیادی در فضای شهری تهران به عنوان اولین پارک شهری داشته است. در این راستا شناسایی ساختارو ویژگی های باغ ملی تهران به عنوان نخستین پارک در ایران می تواند راهگشای شناسایی روش و سبک معماری منظر دردوره پهلوی اول باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش پژوهش مطالعه موردی به دنبال شناسایی عوامل تاثیر گذار درشکل گیری پارک های شهری در ایران و بازشناسی باغ ملی تهران به عنوان نخستین پارک شهری ایران می باشد. نتایجحاصل از این پژوهش نشان می دهد که شکل گیری پارک های شهری در دوره پهلوی اول در ایران معلول عوامل داخلیو خارجی مختلفی بوده است. از سوی دیگر نخستین پارک های شهری در تهران و ایران تحت تاثیر سبک های معماریمنظر غربی شکل گرفته اند.