رویکرد طراحی الگوریتمیک و راهکارهای معماری بومی ایران در بهره گیری و کنترل نور روز: چگونگی بهره گیری از راهکارهای معماری گذشته در راستای طراحی نماهای شفافِ معاصر

مقاله حاضر با هدف ارتقا توامانِ عملکرد اقلیمی آرایه ای پوسته های خارجی ساختمان، به معرفی یک روشِ ترکیبی درسازماندهی عناصر تشکیل دهنده نما میپردازد. روش مذکور، معاصرسازی تکنیک های معماری بومی ایران در بهره گیریو کنترل نور روز، از طریقِ رویکرد طراحی الگوریتمیک و در یک فرآیند تکاملی را پیشنهاد می نماید، روشی که به ضرورتِوحدت هنر و فنآوری در طراحی معماری پایدار اشاره دارد. الگوهای هندسی ایرانی اسلامی، ساختار کالبدی و آرایه ایعناصر بومی تامین کننده نور روز را شکل میدهند، این الگوها می توانند مجدداً مطابق با روح حاکم بر معماری معاصربازآفرینی شوند، تا علاوه بر پاسخگویی به دغدغه های زیست محیطی، در برگیرنده کیفیات بصری ویژه ای نیز باشند. بهبیان دیگر رویکردهای نوین در طراحی معاصر از جمله رویکردهای پارامتریک این امکان را فراهم می آورند که ساختارهندسی و فرم معمولِ عناصر اقلیمی آرایه ای معماری بومیِ ایران از قالب سنتی خود خارج شده و دوباره بر مبنایادغام توامانِ گرایشاتِ زیبایی شناسانه و ملزوماتِ عملکردی، سازماندهی شوند. بدین ترتیب معماری عملکرد محوری پدیدمی آید که علاوه بر کارایی بالا در تامین اهدافِ عملکردی خود متناسب با دغدغه های فرمال و آرایه ای معماری معاصرشکل گرفته است. در مقاله حاضر عملکرد اقلیمی آرایه ای عناصر بومی در بهره گیری و کنترل نور روز مد نظر قرارداشته است به این منظور ارسی به عنوان یک نمونه از این عناصر مورد بررسی قرار گرفت. ارسی ها متشکل از یک مشبکچوبی با ساختار هندسی ایرانی اسلامی هستند که قطعاتی از شیشه های رنگی در میان شبکه های هندسی آن جانماییمی شده اند، پارامترهای تشکیل دهنده این عنصر اقلیمی آرایه ای مجدداً از طریق رویکردِ طراحی الگوریتمیک بازآفرینیشده و ویژگی های آرایه ای و عملکردی آن مطابق با اهداف پژوهش معاصرسازی شد.